Aethra

Usulca akan gözyaşlarını silip saatlerdir konuştuğu annesinin üstüne uzandı . Yavaşça yağan yağmur kuru toprağı ıslatmış çamura dönüştürmüştü. Kocaman bir kahkaha bıraktı sessiz mezarlığa.Akan burnunu gözyaşlarının ıslattığı pelerinin koluna sildi. "Ben gidiyorum hiç rahatını bozma " Bir kahkaha daha fırlatıp ayaklandı. Mezarlığa şöyle bir bakış attı. Önce sağ elini kafasına götürüp selam verdi.Ardından iki kolunu da açıp bağırdı. "Tanrı rahatlık versin ölüler" Arkasını dönüp yavaşça yürüdü . Mezarlığa son kez baktı. "E tabi varsa" ...