güzel kadife yapraklı Çimenli kaktüsleri bulunan 3 5 küçük ağaç dikmiş böyle minicik bir bahçesi olan iki katlı dubleks bir evde işe gidip gelerek kendime bakmaya çalışan küçük bir kızım.
15 yaşındayım 3 yaşındayken annem vefat etti üvey annem ve babamla üvey kardeşlerimin olduğu bir evde yaşıyordum sonra anneannem vefat etti anneannem vefat ettikten sonra babamın ruh sağlığı pek iyi değildi çok üzülmüştü onun öldüğüne
o yüzden o evden taşınmaya karar verdik pek güzel bir hayat sürmüyordum çünkü babam her işe gittiğinde üvey annem geliyordu üvey kardeşlerimle birlikte bana işkence ediyorlardı babam işten geldikten sonra pek çok olaya şahit olmuştu ama üvey annemi o kadar çok sevmişti ki ondan bir türlü kopamıyordu ayrılamıyordu ben buna neredeyse iki üç yıl boyunca dayandım ama sonra babam trafik kazasında vefat etti ben daha fazla orada duramayacağımı anladığımdan dolayı küçük bir çanta hazırlayıp bir başıma çıktım gittim evden kaçtim gidip iki buçuk üç hafta boyunca çer çöp bir yerde saklandım bir şeyler yemeye içmeye çalıştım barınmaya çalıştım o sırada da zaten beni pek fazla sevmeyen üvey ailem beni çoktan unutmuştu ben de zaten fazla önemsemedim ama hiç iyi değildim ne akrabam ne arkadaşım hiç kimsem kalmamıştı bir başımaydım yine günlerden bir gün sokakta gezerken bir çocuğa rastladım yere düşmüştü herhalde dizi kanıyordu gidip yardım etmek istedim"yardım ister misin "dedim ve elimi uzattım ama o beni tersledi senden yardım isteyen mi var sen kimsin dedi kendi kendine kalktı ben de kusura bakma sadece yardım etmek istemiştim dedim o kadar yaşadığımdan bir çare tabii ki bu olay beni çözmemişti geri dönüp yoluma devam etmek isterken çocuk kolumdan tuttu"kusura bakma bu aralar pek iyi değilim teşekkür ederim"deyince çok sevindim hayatım boyunca yaşadığım duyduğum en güzel cümleydi diyebilirim o sırada pencereden biri seslendi Onur sen dışarıda ne arıyorsun çabuk eve gel diye çocuk birdenbire bağırmaya başladı eyvah babam eve gelmiş diye ben bir şeyler olduğunu anlamıştım ama sesimi çıkaramadım çocuk eve gitti kapının önünde beklemeye başladım çünkü çok merak etmiştim bir anda bardak çanak kırılma sesi geldi çocuğa vuruyordu babası sen dışarıda ne arıyordun diye kızıyordu bence bu yüzden bir çocuğa vurulmaz dayanamadım o acıya eski anılarım geldi hemen oradan uzaklaşmaya çalıştım o sırada kapı açıldı babası dışarı çıktı beni yaka paça içeri attı sen kimsin onur'un yanında ne işin vardı dedi bana çok korkmuştum adam tam bana vuruyordu ki komşusunun kapısı açıldı küçük ak sakallı bir dede çıktı o kadar tatlıydı ki size anlatamam küçük siyah beyaz bastonuyla bize doğru yönelmeye başladı ben o fırsatı bulmuşken kaçayım dedim kaçarken ayakkabımın biri çıktı ama kapıyı çekip çıktım hemen ben az önce ne yaşadım diye sinirden yolun ortasında gülmeye başladım herkes bana bakıyordu. oradan herhangi bir terlik aldım bir ayakkabı bir terlikle yola koyulmaya başladım git gidebildiğin kadar Aden nereye gideceksen🥺