ABİM SAYILIRSIN

Arkadaşlarım yine saçmalamaya başlamışlardı. Abimin en yakın arkadaşlarından birisinin bana o gözle bakmasının imkanı yoktu, olmamalıydı da. O, benim abim sayılırdı. Benden hoşlandığı falan yoktu, aptal arkadaşlarım kafalarında kurup duruyorlardı. Bunları düşünürken istemsizce kafam abimlerin oturduğu tarafa döndü. Onu gördüm, beni izliyordu. Göz göze geldik. Ama normaldi, değil mi?