Yine bir sabah, sabah altıda kardeşim Selin 'in bağırmasıyla uyandım ,
" Abi uyan ! "ses telleri kopacak kadar bağırıyordu âdeta, nasıl bir bağırmaktı
bu, beynimin içi resmen şoka uğramıştı ,sabahın
kör vaktinde böyle bir durum yaşamak hayatımı
sorgulamak için büyük bir önem taşıyordu,kardeşi olanlar bilir, hem onu çok seversin, sonrada onla didişirsin ve yine hiç bir şey olmamış gibi devam edersin.
" Of Selin ,biraz daha uyumak istiyorum. " dedim uykulu bir ses tonuyla ve sesini duymamak için yastığı kafamın üzerine bastırdım.
" Hafta içi uyumak isterdin hep ,ne ara hafta sonu oldu , Utku seni beklemekten ağaç olsun istiyorsun sanrım ,sana iyilikte yaramıyor!" dedi bana alaycı bir ses tonuyla,
" Selin ne saçmalıyorsun ? Bugün pazartesi okul saat dokuzda başlıyor ,biraz daha uyumak istiyorum. "dedim bağırarak ve dev gibi bir kahkaha patlattı.
" Abi bugün cumartesi ,takvime bakmadın mı ? İnsanlar okula gittikleri gün daha erken kalkar
benim abim ise yatıyor! Haftasonu güzellik uyukusunu bozmadığına göre birilerinin zaman algısı düzelmiş galiba ."deyip odadan tam çıkmak üzereyken
" Selin ne saçmalıyorsun yine ,bugün pazartesi!"diye yakınarak bağırdım ve kafamı
yavaşça takvime doğru çevirdim
,şok olmuştum bugün gün cumartesiydi,gözlerimi ovaladım ve tekrar
takvime baktım, bugün cumartesiydi,sabahın altısında mutlu ve heyecanlı uyandığım tek gün,çocukluk arkadaşım ve aynı zamanda
tek arkadaşım olan Utku ile en çok vakit
geçirdiğim gün ,her öğrencinin kurtarıcısı olan o gün cumartesiydi.Okulda pek görüşemezdik, ondan hafta sonları benim en kıymetli günlerimdi, her öğrenci cumartesiyi severdi ,ben dahil,çünkü bir öğrencinin hayatı boyunca en eğlenceli geçen gündür ,
Heyecanla fırlayıp ,gitarımı kaptım,ve arkası şarkıcıların posterleri ile kaplı aynının karşısına geçtim.
" Hani yorgundun?" dedi Selin yüzünde beliren alaycı bir sırıtışla .
" Yok yorgunluğum geçti ." dedim saçımı düzelterek,üzerimdeki mavi çizgili pijamama baktı ve konuşmaya başladı.
" Hemen giyin ,dolapta domates var onu yersin ,bu arada bulaşıkları yıka nineme iş çıkmasın. "dedi ciddi bir ses tonuyla on iki yaşındaki bir kız çocuğu için hem çok olgun , hem de çok yaramaz oluyordu bazen .
" Tamam Abisinin Gülü ,sen ne dersen." deyip yanığını sıktım,
" Selin ' den Abisinin Gülü 'ne ne kadar hızlı bir geçiş." diyerek sırıttı,cidden Selin bana harika bir iyilik yapmıştı ,
" Hadi Abisinin Gülü artık burdan çık ." dedim ve kapıyı açtım.
" Tamam abi ." dedi ve somurtkan bir sesle ve çıktı.
hemen her zamanki gibi
altıma siyah kot pantolonumu ,deri ceketimi
ve içime siyah tişörtümü giydim
ve kapıdan çıkıp ,mutfağa ninemin yanına
gittim,annem ve babamı kaybettiğimizden beri ninemde kalıyorduk, hemde çok yaşlandığı için ona ev işlerinde yardım etmek için oradaydık,
" Günaydın nine." mutfağa gidip neşeli bir sesle bağırdım.
" Günaydın yavrum." dedi burnun üzerindeki gözlüğünü düzelterek ,oturduğu sandalyeden kalkmaya çalıştı .Seksen beş yaşında bir kadın için fazla iş yapmayı seven biriydi ,annem ,babam ve dedemi kaybettiğimizden beri çok işe yetişmeye çalışıyordu .
" Otur nine kalkma ."onu oturtarak ,musluğa doğru yöneldim.
"Yok evladım şu bulaşıkları yıkayacaktım sadece".
dedi gösterdiği bulaşılardan daha tiz olan sesiyle.
- Yok ben yıkayacağım nine ,bu arada kahvaltı ettin mi ? dedim ciddi bir sesle
- Ettim evladım. dedi gülerek o sırada ben bulaşıkları yıkamaya başlamıştım bile ,bir kaç bardak,bir kaç tabak... Hepsi ninemin çeyizindendi, birini bile
kırarsam kaos çıkardı , kardeşim bana tüm yıl bu olayı bana hatırlayacağını bildiğim için titizlikle temizliyordum,sonunda bitiğinde,minik buz dolabımızı açıp içinden bir domates
aldım ,gitarımın çantasına
attım ve sornasında yola koyludum .Her zaman olduğu gibi yine aynı kaldırımda Utku'u beni bekliyordu .
" Merhaba dostum ." diye bağırdım yanına ve dans ederek bir beşlik çaktım , yanına oturdum.
"Sana da Merhaba Ateş , bugün bomba gibisin bakıyorum. " her zaman olduğu gibi dinamik ve eğlenceli gülüşü beni karşılıyordu ,her gün olduğu gibi ,ama bende bugün en az onun kadar mutlu ve dinamiktim.
" Her zamanki halim ." dedim sırıtarak,değildi ,her zamanki halim değildi .
" Ateş Parlar ' dan iddalı sözler , Gitarının bir performansını görelim o zaman ." dedi elini
yumruk yapıp mikrofon gibi önümde tutarak ,sanki röportaj yapıyorduk sanki .Dışarıdan çok gülünç görünüyor olabilirdik, ama bu umurumuzda değildi, bizim için eğlenmek yeterdi.
" Gitarım ve ben bomba gibiyiz her zamanki
gibi ."dedim sırıtarak.Utku ,açık kahve saçları ,krem gömleği, gömleğinin üzerine giydiği kahverengi yeleği ve yeleği ile uyumlu olan gözleri ile bana
güler yüzle bakıyordu.
Utku hep böyle bir insandı, her zaman dinamik ,komik , hayata iyi yönden bakan,
duygu hakimiyeti iyi olan ,benden bir yaş daha küçük olmasına rağmen, benden üç yaş daha büyük görünen, ve yani benden çok daha zıt bir insandı.
" Hangi şarkıyı çalalım bugün ?" diye sordu yumruğunu indirip gülerek,
" Nane Limon Kabuğu ."dedim sırıtarak.
" Barış Manço çok iyi seçim."
İkimizde Barış Manço 'nun şarkılarını severdik,şu zamana kadar çıkmış her şarkısının sözlerini ezbere bilir ,odamdaki şarkıcıların posterleri arasında onunda posterleri bulunurdu ,
" Evet o zaman başlıyoruz ." dedim ve şarkının notalarını çalmaya başladım ve Utku şarkının söylemeye başladı .
" Eski adamlar doğruyu söylemiş ,"
"Bir çiçekle bahar olmaz ,"
" Kişi kendini bilip sağ sola sormalı ,"
" Can pazarı bu ,oyun olmaz ,"
Sonra ikimiz aynı anda söylemeye başladık.
"Zürefanın düşkünü beyaz giyer kış günü ,"
" Sorna şifayı kapıpta şaşırınca ",
" Bana gel ,beni dinle ,iyi yaz ,"
" Defteri kalemi al ,iyi yaz ,"
Sorna sırayla söylemeye başladık .
" Nane, limon kabuğu ..." şarkıya devam ettik .
Sona yaklaşıyorduk. Anında gözüm birkaç metre ötemizde duran domates tezgahındaki kızlara kaydı. Bu kızları daha önce hiç görmemiştim ama dikkatimi daha çok çeken şey kızıl saçlı kızın elinde duran defterdi. Bir de gülüyorlardı. Bu defterde o kadar komik gelebilecek ne yazıyor olabilirdi ki? Gitarımın yavaş bir biçimde ellerimden aşağı kaydığını hissediyordum. Merak duygum tavan yapmıştı, kafam da bir o kadar karışmıştı. O kızıl saçlı kız eliyle defterin üstünü kapatıyordu, ondan defteri göremiyordum.
Bir anda Utku gözüme doğru parmağını şıklatıp
bağırdı:"Hey, Ateş!" Sanki yeni bir canlı türü bulunmuş da onun incelemesini yapıyor gibi bir hali vardı.
"Kim? Nasıl? Ne zaman?" irkilmiş bir şekilde yüzüne baktım. "Ateş, iyi misin?" Daha önce beni hiç böyle görmediği için telaşa kapılmıştı. "İyiyim, dalmışım sadece, "dedim üstümdeki şoku yeni yeni anlatırken.
Neye daldın, dedi sırıtarak. "Utku şey, sana bir şey sorucam," diyerek konuyu başka yöne doğru çektim. "Ne soracaksın dostum?" dedi ciddi bir sesle.
"Şu kızları daha önce gördün mü?" Parmağımla onları gösteriyordum. Utku da bir kahkaha patlattı.
"Ateş onlar domates satıcısı. Belki başka yerden buraya gelmişlerdir." Benimle fazlasıyla dalga geçer gibi bir hali vardı,
"Peki, bir sorum daha var." dedim.
"Neymiş Soru Bankası?" Bir kahkaha daha yankılandı sokakta. Evet, benimle gerçekten dalga geçiyordu.
"O kızıl saçlı kızın elindeki defterde ne yazıyor, çok merak ettim." dedim meraklı bir sesle.
"Ay Ateş, sen çok komik bir insansın." Hesap yapıyorlardır en fazla," dedi yüzüme bakıp. "Niye gülüyorlar peki?" dedim ciddi bir sesle. "Of Ateş, kârlı çıkmışlardır belki." dedi bıkkın bir ses tonuyla. Benim bu gereksiz soru yağmurumdan sıkılmıştı, bu çok belliydi.
"Ama çok merak ediyorum." dediğim an Utku gökyüzüne bakıyordu, "beni bu insandan kurtarın" der gibi adeta. Sonra bakışlarını bana doğru çevirip şunları söyledi:"Of Ateş, çok merak ediyorsan git, sor! Hatta beraber soralım." Bu sözlerden sonra kalkıp hızlıca kolumu kavradı ve beni sürüklemeye başladı. "Utku olmaz, bak başımıza bir dert açacağız. Hem gitarım kal..." Sözümü yarıda kesti. "Ateş merak eden sensin, ben değil ve gitarını sonra alırız."
" Of tamam," dedim çaresizlik dolu bir sesle. Utku ile o anda standa varmıştık. Son derece düzenliydi, burnuma taze domateslerin kokusu geliyordu. Standın arkasında iki kız vardı: Biri kızıl saçlı, ela gözlüydü. Bembeyaz bir kazak ve ikisi de mavi renkte olan bir kot ve bir önlük, diğer kızsa eşofman altı ve normal bir tişört giyiyordu. Kahverengi uzun saçları vardı, gözleri siyaha kayıktı. "İyi günler." dedi kahverengi saçlı kız. Son derece güler yüzlüydü. Arkasında duran kızıl saçlı kız defteri önlüğünün cebine sokmaya çalışıyordu. Bunu saklamaya çalıştıkları her hareketlerinden belliydi. Saklamayı iyi bilirdim: gereksiz bir telaş ve güvensizlik
Utku 'nun kulağına tam eğilecekken Utku konuşmaya başladı:
"Şey, biz size bir şey soracaktık. Emm şey acaba o kızıl saçlı arkadışınızın az önce önlüğünün cebine koyduğu defterde ne yazdığını bize söyleyebilir misiniz?"
Şok olmuştum, ayağına sertçe bastım. Böyle bir şekilde söylemesini beklememiştim. Kahverengi saçlı kız bize normal bakışlar atıyordu ama kızıl şaçlı kız hiç de öyle değildi.
Gözlerinden öfke okunuyordu resmen. "Siz bittiniz." der gibi bakıyordu.Hayatımda gördüğüm en güzel gözlere sahipti belki ama o zift benzeri hareler kızınca gerçek bir canavar oluyor, tilkiyi andırıyordu.
Ortamda uzun bir sessizlik yaşandı, sonunda ise kahve saçlı kız konuşmaya başladı."Bu sizi ilgilendirmez. Niye sordunuz?"
"Şey, biz sadece merak etmiştik." dedi Utku pişmanlık dolu bir sesle, bense domates gibi kızarmış, duruyordum.
"Merak etmiş demek ."alaycı bir sırıtışla .O anda kızıl saçlı bana doğru döndü. " Sen niye orada heykel gibi dikiliyorsun. Bizden mi kaçmak istiyorsun?"dedi küçümseyci bir sesle
" Evet aynen öyle Kızıl Tilki." dedim alaycı bir sırıtışla,pek insanlara böyle alaycı konuşmalar yapamazdım,ama bu kıza yapmıştım.Pişmanda değildim.
" Benim bir adım var ."dedi sert ses tonunu devam ettirerek,
" Ama onu bilmiyorum ve Kızıl Tilki bence senin bilmediğim adından daha güzel bir isim ."dedim yine alaycı bir yüz ifadesiyle,
" İlk olarak tilkiler zaten kızıl renklidir, ikinci olarak bunu bir kez daha söylememeni öneririm. "
"Tamam Profesör Kızıl Tilki ." dedim bir kahkaha patlatarak, kızıl saçlı kızın ben konuştukça gözleri daha sinirli bir eda veriyordu ,sorna kahverengi saçlı kız araya girdi, Utku ise bana şaşkın gözlerle bana bakıyordu ,böyle cesaretli bir haraket benden beklememişti, aslında bende kendimden pek beklediğim söylenemezdi.
" Lütfen bir susar mısınız ? " dedi bıkkın bir ses tonuyla, Utku boğazını temizleyip , hiç beklemediğim bir zamanda beni cimcikledi.
" Ah !" diye bağırdım,hafif bir acıydı, ama en kılandığım şeyler arasındaydı,kahverengi saçlı kız bize garip bir şekilde bakmaya başlamıştı,aslında haklıydı ,
hayatlarında hiç bizim gibi iki deli şarkıcıyla karşılaştıklarına inanmıyordum, garip yapmacık sırıtışımız ,kahverengi saçlı kızın garip bakışları , kızıl saçlı kızın birazdan sizi doğduğunuza pişman edeceğim edası veren bakışlarıyla son derece gergin bir ortamdı.
" Şey böldüğümüz için özür dileriz gitmemiz lazım değil mi dostum ?" dedi tekrar yapmacık bir gülümseme yaparak,bende onun bu yapmacık konuşmasını devam ettirdim .
" Evet dostum ,bizim gitmemiz lazım."
Kızıl saçlı kız cidden bir öfke topuna benziyordu,
Çocuk kandırıyorduk sanki ,inanmaları için değil, kendimizi kurtarmamız için böyle bir şey söylemiştik .Çünkü konuştukça batıyorduk.Kızların garip bakışmalarından sorna oradan hemen oradan ayrıldık ,birkaç metrede duran gitarımı aldım.
Utku ile bir gülme krizine daha girmiştik,
hayatımızda yaşadığım en garip anlardan biriydi. Ama aklımızda ikimizden aynı soru vardı: O defterde ne yazıyordu ?"Artık ikimizde merak etmeye başlamıştık ,merak ettiğimiz şeyi almalıydık,bu sorunun cevabını almalıydık, ama bunu pek kafaya takmamaya çalışıyorduk, çünkü daha iyi bir gündemimiz vardı :
Akşam Alaçatı'ya gidecektik ,bir şeye ihtiyacımız yoktu ,müzik yapmak için bazen gidiyorduk ,sokak sanatçılarını dinliyor ,eğlencesine turistler için olan dükkanlara girip hediyelik eşyalara bakıyorduk...Ondan şimdilik merak duygumu bastırmaya çalışıyordum.
...
(AKŞAM : 18.30)
Sonunda akşam saatlerine girmiştik. Alaçatı Çarşısı evimize çok uzaktı, normalde bir araç ile gitmemiz gerekiyordu ama biz zor yolu seviyorduk, yürüyerek gitmeyi tercih ettik. Sıcak olup olmadığı belli bile olmayan havaya rağmen ısınmış asfalt yolu boylu boyunca kat edip temiz havayı içimize çeke çeke ilerlemeye devam ettik. Sonra da Alaçatı Çarşısı'nın girişindeki yer değirmenlerini gördük ve hemen birer çocuk edasıyla koşmaya başladık. O an gözüme bir bank ilişti.
Hemen Utku'ya bağırdım. "Bak, bank buldum!" Hayatımızda belki de en şanslı olduğumuz günlerden biriydi Alaçatı her zaman çok kalabalık olurdu boş bir kaldırım bile bulmak zorken bugün denizin tam karşısında bir bank bulmuştuk. Çok insan vardı, hepsi oturmuş deniz kenarının keyfini çıkarıyordu.Denizin kendine has kokusu burnuma geliyordu. Biraz kalabalık olması dışında burası gitar çalmaya ve şarkı söylemeye çok uygundu.
Çarşının içinde değil, genelde giriş kısmında olurduk, çünkü içeri girdiğimizde ayakta durmak zorunda kalabilirdik. Şarkımız bitince sokak sanatçılarını dinlemek için çarşının içine girerdik. Sokak sanatçıları genelde insanlar içinde çalmayı sevdikleri için çarşının içinde bulunurdu, bizse tam tersini yapardık. Giriş kısmının kuytu bir köşesinde çalmayı tercih ediyorduk.
"Utku, başlayalım mı?" dedim heyecan dolu bir sesle. Kıvırcık saçlarımı eliyle sevip "O zaman hangi şarkıyı çalalım?" diye sordu bana, tatlış bir sesle. "Bilmem sen karar ver." dedim. Bu soruya bir cevap bulmak bizim için bazen çok zor oluyordu. Çünkü o kadar çok güzel şarkı vardı ki, aralarından bir tanesini seçmek "Sonsuza kadar seçtiğin şarkıya göre yanlış ayarlanmış akorlarla gitar çalmak mı, yoksa bir daha hiç gitar çalmamak mı?" sorusu gibi bir şeydi.
" Kanka' Aşk Eski Bir Yalan 'şarkısı olabilir ." Çok eski bir şarkıydı ,ama çok güzel bir parçaydı .
"Olabilir hem akorlarını ezbere biliyorum. " dedim neşeli bir sesle, ve söylemeye başladık;
" Aşk eski bir yalan,"diye başladı Utku,
" Adem ve Havvadan kalan,
"diye devam ettirdim.
"Aşk eski bir yalan, "
"Hayatıma dolan..." diye devam ederken
( ALLTA GÖRDÜĞÜNÜZ ŞARKI SÖZLERİ UYDURMADIR!)
" Ah ,sevgilim nereye gittin yine ?"
" Ben seni özledim sevgilim ,"
" Ben sensiz ne yaptım sevgilim?"
"Ruhum senin özlemekten yok oldu sevgilim ",
"Bir kaç yıl ,bir kaç asır gibi geçti sevgilim ,"
"Parıldayan gözlerin, gülen dudakların nerde sevgilim..."Bu sözler son derece güzledi , bizim böyle güzel şarkılara ihtiyacımız vardı , diye düşünürken şarkımız bittimine çok yaklaşmıştık.O anda iki çift göz bize bakıyordu , bu o kızıl saçlı kızdı , bize bakıyordu. Acaba onları dinlediğimi anlamış mıyıdı?Ben bunları düşünürken arkamdan bir ses işitim.
❤️ BÖLÜM FİNALİ ❤️ Devam edecek...
BU BÖLÜM GEÇEN ŞARKILAR:
NANE LİMON KABUĞU- BARIŞ MANÇO
AŞK ESKİ BİR YALAN -KÂMURAN AKKOR
BU BÖLÜM UYDURMA ŞARKILAR :
SEVGİ
