4 Tanrıça

Artık gerçeği öğrenmiştim. Karşımda duran Atlas bana doğru yavaş adımlarla geliyordu, belki de gerçeği öğrendim diye kaç aydır yapmadığı şeyi yapıp beni öldürecekti. Atlas yaklaştıkça bende geriye doğru adımlar atıyordum. Ve en sonunda şaşkınlığımı gidererek dudaklarımı araladım ve kırgın olan sesimle "Sen kimsin?" dedim "Sen benim tanıyıp sevdiğim adam olamazsın! Sırf beni öldürmek için geldiğine inanmamı mı bekliyorsun!?" dedim hıçkırıklarla. Artık dizlerim daha fazla dayanamayınca yere çöktüm ve hıçkırarak ağlamaya başladım. Atlas yavaş adımlarla yanıma geldi ve dizlerini bükerek yanıma doğru eğildi. Sonra baş parmağı ve işaret parmağıyla çeneme dokunarak kafamı kaldırdı ve göz göze gelmemizi sağladı. Gözlerinde gördüğüm tek bir duygu vardı. Pişmanlık.