Gözlerimi açtığımda çok açtım boğazım kuruydu
tek hatırladığım şey üstüme hızla gelen patlamaydı.
Kendimi bir laboratuvarın içinde buldum ve yumuşak bir yatak benzeri bir şeyim üstünde oturuyordum kalkmaya çalıştım ama kalkamadım.Bunun önce kötü bir rüya olabileceğini düşündüm ama herşey gayet gerçekti. Tam kimse yokmu diye bağıracaktım ki yanımda askerler koşmaya başladı büyükçe bir kapı açıldı ve geri kapatıldı
Olaylara bir anlam veremiyordum ben neden buradaydım yada neden en son hatırladığım şey bir patlamadan kaçmaktı
-Aaa, uyanmışdınız dedi,nazik bir ses . Gözlerim henüz ışığa alışamamıştı
-NE OLUYOR BURDA BEN NEREDEYİM.?
Karşımdaki kişi irkilmiş olmalı ki bir kaç adım geri çıktı.
-İzin verirseniz size herşeyi açıklayacağım ama lütfen sakın olun
-OLAMAM! Nasıl bir durumdayım farkında mısın? Anlıyor musun beynim durmuş gibi hiç bir şey hatırlamıyorum. Hatırladığım tek bir şey bile yok ve gelip bana sakin olmamımı söylüyorsunuz.
-Sizi anlayabiliyorum eğer dinlersen-
-HAYIRR! Hiç bir şey anlamıyorsun hemde hiç
Koşarak bir kaç kişi yanıma geldi.Beni sabit tutmaya çalışıyorlardı, koluma daha önce hiç görmediğim bir şey taktılar o an öldüm sandım. Yere yığılmıştım.Gözlerimi açtığımda bir sandalyenin üstünde oturuyordum ama bağlıydım.Yine aynı kadın başımda bekliyordu bu sefer zorluk çıkatmak istemiyordum.
-Az önce zorluk çıkattığım için özür dilerim hala anlatabilir misiniz, dinlemedeyim.
-Böyle bir tepki vermenizi bekliyorduk zaten. Tabiki anlatmaya başlıyorum.