Melis odasında Can ile konuşurken babası bir anda odaya girince endişelendi ve telefonunu saklamaya çalıştı ama babası bir şeylerden şüphelenerek telefonu eline aldı ve yazışmaları gördü,içi sinir ve öfke ile dolmuştu parlayan gözleri tehdidkâr bir şekilde Melis’e bakıyordu.
+B-B-Baba?!!….
Melis korkmuştu elleri titriyordu,gözlerinden yaşlar akıyordu ve babasının bakışları altında daha da tedirgin oluyordu.
-(Telefonu Melis’e çevirerek) Bu ne!?.
+B-baba açıklayabilirim!..
Melis daha ağzını açamadan babası sert bir tokat attı.
+Ahh!….
-Kes sesini (Nefesini toparlamaya çalışarak) bak,eğer bir daha böyle bir şey görürsem telefonu elinden alırım!.
Melis korkuyla titriyordu ve korkulu gözlerle kafasını hafifçe yukarıdan aşağıya sallayarak onayladı ama aynı zamanda elleri yanlarında yumruk olmuştu,babası odadan çıkarken Melis’in gözleri telefona kilitlendi ve onu eline aldı Can ise herşeye şahit olmuştu ve ses kaydı almıştı ardından Can ve Melis konuşmaya devam etti.
+Ne olursa olsun,seni bırakmayacağım!.
-Melis iyi misin?..
+Evet…sadece biraz korktum.
-İyi olduğuna emin olacağım!.
Can kararlı bir sesle konuştu ve Melis’i görüntülü aradı,Melis odasının bir köşesine oturdu ve ağlayarak Can’la konuştu.
-Ağlama güzelim.
Melis hüngür hüngür ağlarken Can onu sakinleştirdi Melis ve Can bir şekilde ilişkilerini saklamayı becerdi ve üç hafta daha konuştu.