Bacıklarımın çözülmesinden nefret ederim.
Evet, bundan nefret ediyorum.
Tabi bunun gibi birçok şeyden de nefret ederdim. Şu sıralar birçok şeyi seviyorum ama en iyisi olan sınıftaki hoşlandığım çocuk.Adı mete'ydi.
Eh benimde bir ismim var . Naz. Evden çıkarken yine bağcığım çözüldü. "Off yinemi ya" dedim. Ama yinede bağladım okula gitmek için koşar adımlarla yürüdüm servise bindim. Bedenim okula gidiyordu ama ruhum tam tersi. Servisde onu gördüm, 𝘌𝘠𝘝𝘈𝘏! METE. Hemen üstümü düzelttim ,onun burda ne işi vardı? , hep 2. Servisle gelirdi, neyse zaten buraya bakmıyodu. Kulaklığımla şarkı dinliyordum serviste şöyle mırıldandım,
BENİ BANA GERİ VER YÜCE TANRIM!
AKIL BİLE KALMADI MUHTACIM,
Ve olan oldu mete duyup yanıma geldi kulaklığımı çıkartıp şarkıyı kendi söylemeye başladı sesi çok güzeldi ama rezil olmuştum, okula vardık, arkadaşları bana yenge demeye başladı, sanarım hislerimde yanlız değildim, Metede bana aşıktı, 𝘈𝘢𝘢𝘢𝘢.
𝙃𝙖𝙨𝙩𝙖𝙣𝙚
Okul çok yorucu geçmişdi servise binecekiken bacağımı burktum mete hemen koşarak beni kucakladı koltuğa oturttu, çok utanmıştım o an Mete'nin gözleri ahenkle dans ediyordu(devamı için takip edinn)