Sabah olmuş uyandım acil birşey var mı diye baktım yokmuş. dün hiçbir şey yememişim gibi karnım aç artık evden yemekten sıkıldım biraz dışarıdan yemek istiyorum. Yakınlarda sadece büyük bir kafe varmış kahvaltı için oraya gittim. O kız da gelmişti. Hep dışarıdan mı yiyordu acaba ?
Ailesi nasıl dı?
Keşke onları tekrar getirebilsem.
Kızın yanına gidecektim ama vazgeçtim belki tek olmak istiyordur.
Başka bir masaya oturdum menüye bakarken kızın yanına şapkalı maskeli kabanlı biri geldi kim olduğunu çok merak ettim. Önce oturdu gizli birşey konuştular kim olduğunu bilmediğim kişi bir kağıt verip oradan ayrıldı onunla beraber bende çıktım cebimde çakmak vardı. Yere attım.
"Bu çakmak sizin miydi acaba? " dedim
Arkasını bile dönmedi garip bir sesle "hayır" dedi. Hızlı hızlı yürüyordu. Kız mı? erkek mi? onu bile göremedim.
Biraz gıcık oldum hem gizemli hem de çok kaba peşinden koşacaktım arkamdan garson "menüyü götüremezsiniz beyfendi" dedi. Menüyü de götürmüşüm.
Hemen geri döndüm. Kız beni gördü ama neden tanımamış gibi yaptı anlamadım. Ona yemek ısmarlamak için yanına gittim. Bana ters ters baktı.
Hala anlamadım. Bana kim olduğumu sordu. "Beni tanımadın mı? Zombilerden kurtarmıştım seni" dedim. Bir türlü anlaşamadık. Belkide tanımamış numarası yapıyor.
Sonra garson kızın masasına geldi isteği olup olmadığını sordu. Birşey dikkatimi çekti garsonun yeleğinde ayna gibi birşey vardı kendimi gördüm ve o an hatırladım o gün kurtardığım beden farklıydı hemen kıza yanlış anlaşılma olduğunu söyledim.
Oradan ayrıldım o kişinin bedeni hafızamdaydı onu bulmaya çalıştım ama kolum aniden çok acıdı saat parladı. Saate dokundum.
Hey yine o kız kurtarılması mı gerek?
Gizlice onu izledim. Gayet iyi görünüyor. Ama içimde bir his var ailesi yaşıyormuş gibi.
Kız tek başına oturuyordu aniden gülümsemeye başladı
"Ahh onu tekrar gördüm sonunda" diye bir ses duydum ama çok kalitesiz bozuk bir ses. Bu onun sesiydi kimden bahsediyor, bakayım o... Olamaz bu o günkü çocuk koşarak yanına gitttim bedenden çıkıp onun bedenine girdim tekrar o kızla konuşacağım için heyecanlıyım nedense.
"Bende seni arıyordum " dedi.
"Bende seni arıyordum " dedim.
Gülmeye başladı kendime geldiğimde bende gülüyordum. İsmimi sordu. Yaşlı ruh gelip söyledi (sun joo won) ismini çok beğendi. "İsmin çok özel ve hoş. Daha önce kimsenin ismini sormamıştım" dedi.
"Gerçekten mi? Vay be ama neden? Ve senin ismin ne? " dedim. Sadece ismini söyledi diğer soruları boşver dedi.
"Seol so-ra"
Şu ana kadar duyduğum tek isim bir benzeri yok.