Skip to content
Kami
Damla

Damla

@dml35

Başkalarının bıçak olarak kullandığı kelimeleri şifa olarak kullanmaya geldim...

Posts

  • DamlaDamla@dml35

    "kendi değerini anlamadığın her zaman yanında olacağım" diyen o kişi... Günler, aylar, yıllar oldu. Hala yanımda yoksun... Hiç gelmiyeceksin değil mi? Haklıydım değilmi? Değersiz olduğum konusunda... Madem haklıydım o zaman neden umutlandırdın beni? Neden yapay bir ampül yaktın karanlığıma? İlk defa haklı olduğum için kendimden nefret ediyorum... Bana bu ilki yaşattığın için, beni yapay ışıklada olsa karanlıkta bırakmadığın için, beni azda olsa değerli olabileceğim konusunda umutlandırdığın için teşekkür ederim....

    4 reactions

  • DamlaDamla@dml35

    Sadece herşey rağmen ölsem dahi yanında olmak istemiştim. Oysa sen benden önce vazgeçmiştin hayattan. Bana söyleseydin keşke beraber olsaydık baksaydık o parlak yapışkan kırmızıya sonra görseydik beraber o huzurlu beyaz ışığı ve yollarımız ayrılırdı o noktada sen beyaz ışığın yoluna ben karanlığa senin gülden güzel solgun tenli bedeninin yanında yatan o aciz bedenimin yanına... Baş ucumda oturup beklesem orada " ne zaman akıllarına gelip bulacaklar beni?" diye saatlerce... Çünkü senin gibi cennete giremem o kadar saf ve temiz değilim. Cehennemede giremem o kadar da kirli değilim... Sanırım benim kaderim bu iyi olsa Bi dert olmasa başka bir dert olan yerde mezarımın başında amaçsızca seni düşlerken, hem sevip hemde nefret ettiğim bu dünyanın kıyametini izlemek... Ne kadar cehenneme girecek kadar kirli olmasam da bu cezayı hak edecek kadar da bahtsız ve kötüyüm...

    4 reactions

  • DamlaDamla@dml35

    İnsan hayatı ve psikolojisi çok garip... Mutluyken birden üzülebiliyorsun. Severken birden nefret edebiliyorsun. Gülerken birden ağlayabiliyorsun. Yemek yemeyi severken birden aç olsan dahi yemiyebiliyorsun.... Hayatın belirli bir ritmi yok. Stabil kalmıyor hiçbir zaman ama buna rağmen yinede mutlu olabilmek, sevebilmek, göz yaşını silip gülebilmek yeniden yaşama tutunabilmek o kadar kıymetli ki... Bazıları bunu anlamayıp incitmeye devam etsin başkalarını ama siz yinede tutunun hayata. Size söz veriyorum. Kelimelerimle yeniden kendinizi bulmanızı sağlayacağım.

    5 reactions

  • DamlaDamla@dml35

    Söylenmiş o kadar kırıcı söz,yapılmış o kadar kırıcı davranışlar... Zihnimin karanlık köşelerine çekiliyor her seferinde onu gördüğümde. Bu kötü alışkanlığı bırakmanın tek yolu ise birisinin onu bana unutturması... Bunu mümkün kılacak kimse girmedi hayatıma... Büyük bir ihtimalle de girmeyecek. Bu yüzden bende kendi yolumu yarattım. Böylece onu karanlık köşelerde değil bir hiçliğe uğurladım. Kimsenin yardımı olmadan. Bundan sonrada olmayacağını bildiğim için...

    5 reactions

  • DamlaDamla@dml35

    İnsanlar sevdikleri kişilere lakap taktığı zaman onlar için önemli yada güzel olan ve aklına gelince direk sevdikleri kişileri düşündüren şeyler takarlar. Ben bugüne kadar sadece 2 kişiye taktım. Biri hayatımdan uzaklaştı. Diğerinde yeni tanıdım. Umarım hayatımda kalır.

    9 reactions

  • DamlaDamla@dml35

    Gecenin serin olduğu zamanlarda,oturuyorum bir başıma amaçsız yıldızların altında... Bu kadar güzel olmalarına rağmen bir anlamları yok benim için. Çünkü şimdiye kadar etrafımdaki güzel olan hiçbir şeye anlam kazandıracak biri girmedi hayatıma. Aksine etrafımdaki güzel olan şeylerin ben olunca çirkinleştiğini hissettirenler oldu. Bu yüzden sadece yıldızlara bakabiliyorum benden uzakta oldukları için....

    8 reactions

  • DamlaDamla@dml35

    Güneşte bekletilmiş portakal kabuğu gibi kokun,cennetin saf doğruluğu gibi beyaz tenin,kestaneyi özenmiş saçların,akşamın özgürlüğü kadar güzel gözlerin... Cennetten kovulduğumuzun gerceği gibi gerçek olan düşüncelerin... Gerçekten merak ediyorum hayalin bile dünyamı güzelleştirirken,gerçek olsan ne olurdu acaba? Benim hayali arkadaşım limon....

    7 reactions

  • DamlaDamla@dml35

    Mutluluk... Kimilerine pamuk şeker gibi gelir... Kimilerine ise karnındaki kıpırdanma gibi...kimilerine en sıcak renkleri görüyormuş gibi... Hepsi bir masaldan çıkmış gibi.. Mutluluk... Kimilerine küçük sürprizlerle olan... Kimilerine bir dokunuş olan...kimilerine ise sessizce bir bakışla olan... Hepsi bir aşk çeşmesinden damlamış gibi... Mutluluk... Kimilerine sessizce paylaşılan yemekler...kimilerine sessizce izlenen film... Kimilerine bir çerçeve içinde gülümsemek... Hepsi bir çatının altındaki aileyi gözlemlemiş gibi... Mutluluk... Kimilerine saatlerce süren sohbetler...kimilerine sessizce yapılan aktiviteler...kimilerine birlikte paylaşılan anlar... Hepsi bir arkadaş hikayesi okumuş gibi... Gelir.

    6 reactions

  • DamlaDamla@dml35

    Bir dileğim olsun isterdim... O kadar dert,acı,hüzün,hayal kırıklığı... hiçbir şey yokmuş gibi davranarak, gülümseyerek,kahkaha atarak,sarılarak,öperek içindeki o kuytularda saklanılan parazitten beter düşünceleri bir mimik ile saklamak...acınası... O kadar yabancılaşmış bir ilüzyon ki bu...kimse gerçekten hissetmiyor duyguları, hepsi maske,hepsi yalan... Peki bütün bunlar nasıl başladı? İçimizdeki arzuların peşinden koşarken fark etmeden yanlışlar yaptık,acı çektik ve şeytan bunu kullanarak aklımıza girdi. Sözde bundan kurtulmamız için bizi davet etti günahlardan biri olan yalana... Bütün bunları bir ayna gibi insanlara yansıtarak farkına varmalarını, pişman olmalarını isterdim... Evet,en çok dilendiğim dilek bu....

    7 reactions

  • DamlaDamla@dml35

    Çocukluğumu düşününce... Aslında hiç diğer çocuklar gibi olduğumu hatırlamıyorum ne okulun gözdesi ne ineği nede eziği. Bir sorun olduğunda herkes bana gelirdi. Bir kavga mı oldu? Direk adres bendim. Ailesiyle ilgili bir sıkıntınız mı var? Direk adres bendim. Öğretmenlerim bile herhangi bir olay olduğunda sen daha iyi anlarsın diyip bana gönderirlerdi öğrencileri. Ailemde de bir sorun oldu mu? Direk anlatırlardı. Herşey benimle çözülecekmiş gibi... Ama işte her yara aynı merhemi kabul etmez sanırım bu yüzden kendi ruhuma merhem olamadım. Ama onun yerine kendi acılarımı kelimelere döküp başkalarının azda olsa benim sayemde iyi hissetmesi bile bu kırık işe yaramaz ruhumun bir çatlağını doldurdu....

    7 reactions

  • DamlaDamla@dml35

    Karanlığın baharında geçmişin saflığı çıkageldi ansızın aklıma... Bu kadar basit ve saf birşey görmedim hayatım boyunca... O anı yaşadığım ve aklıma geldiği sırada... O kadar güzeldi ki... O anı yaşatanın şeytan olduğunu unuttum aslında... Düşündüm... Eğer şuan ki benliğimle olsaydım,onunla karşılaştığımda değiştirebilirmiydim? Değişebilirmiydi? Hem en saf ve mutlu ama aynı zamanda şimdiki benliğimin hatırlayınca canının yandığı o günleri... Kandırmasaydı çocukluğumu! Kandırınca birşey geçti sanki eline. Melek kadar saf gözleride,ne kadar hastalıklıymış zihni meğer... Düşünün... Oyun diye zannettiğiniz herşeyin,iki kişinin geçmişinden kalan tek şey sizden herşeyiyle faydalanıp,saflığını kullanan kızları... Hayat ne kadar hassas ve zircir gibi bağlıydı birbirine... İki kişinin toksix aşkı ile doğan masum bir enkaz... Sizin geçmişinizin enkazı oluyor......

    6 reactions

  • DamlaDamla@dml35

    Herkes uyurken yine uyumadım. Düşündüm benim gibi uyumayan kaç kişi var diye... Kimileri düşüncelerden. Kimileri işlerinden. Kimileri üzüntüden Kimileri mutluluktan uyuyamıyor... Bense uykularım çalınıp bu duruma alıştırıp kendimi, zihnimin içine çocukken ekilen iç sesimin ile düşüncelere dalıp. Bu düşünceleri kelimelere bir yerlere dökmezsem yine hastalanacağını bildiğim ruhum ile uyuyamadım bu gecede...

    8 reactions

  • DamlaDamla@dml35

    Bir gün cümlelerim,kelimelerim biterse o zaman da anlar mısın? Duyar mısın beni? Yer yüzünde kelimelerimle bile anlaşılmazken sen anlar mısın bir bakışımdan,sessizce hıckırığımdan,nefessiz kalan ciğerimin cığlığından, vücudumun titremesinden? Anlar mısın? Anlatır mısın kelimelerinle beni? Benim kelimelerim hayat olmuşken hayata yetişemeyip gözlerimi kapattığımda sonsuza, senin kelimelerin ben olurmuydum söyle bana gelecekteki sevgilim?

    6 reactions

  • DamlaDamla@dml35

    Gerçekler... Bazı gerçekler vardır... Seni geceleri uyutmayan... Kalbinin sesini dinleyerek huzursuz hissettiren... Kalp kırıcı gerçekler... Gerçekler... Bu kalpsiz insanların ipleriyle kukla olan kalbin... Çığlık atıyor,ağlıyor,yalvarıyor,parçalanıyor. Beynin devreye geçiyor. İki seçeneği var. Ya kalbinin kan akışını kesip donduracak; Yada ateşe verip yakacak. Her ikisinde de kalbini bu hale getirenlere benziyeceksin... Kalpsiz birine...

    5 reactions

  • DamlaDamla@dml35

    Yetmedi mi Eline kırbacı alıp kontrolsüzce ruhunun sırtına savurman? Yetmedi mi Sürekli başkalarının kurallarını kendine dayatman? Yetmedi mi içini parazit gibi tüketen ansiyetik düşüncelere rağmen olmadığın biri gibi davranman? Yetmedi mi gerçekleri başkasını kurtarmak için çarpıtman? Yetmedi mi herşeye rağmen seni kontrol etmeye çalışan sözde senin iyiliğin için kendi düşüncelerini dayatan insanlara bağlanıp kırılman? Yetmedi mi? Ha! Yetmedi mi? O kadar çok şey var ki kendime yada insanlara yetmedi mi dediğim ve bunların çok olmasının suçu insanların olmasına kahrolduğum yetmedi mi?

    5 reactions

  • DamlaDamla@dml35

    Görüyorum... Konuşmak kolay herşeyi bilmiş,yaşamış gibi... Bu egoyla alt-üst ettiği ruhun psikolojisinden bi'haber. Biliyorum...gözlerini kapatınca bu bencil insanların günahlarından dolayı yaratacının hissettiği utanç,hüzün,öfkesini hissediyorsun ve utanç duyuyorsun ırkından. Tadıyorum... Hayatın mutluluğunu,hüznünü,sevgisini,acısını her şeye rağmen güzel... Çünkü karemelin asıl tadı birazda yanmış yerinde.

    6 reactions

  • DamlaDamla@dml35

    İnsanlar hayatında etiketten ibarettir. Örneğin arkadaş dediğimiz insanlar sadece onlara taktığımız (arkadaş) etiketinden ibarettir ama kendine bir etiket bulamazsın çünkü hayatında ana karaktersin ve ana karakterler bir kalıba sığamaz. Ana karakter olduğun için kendi hayatında kimin kalıp kimin gideceğini ve etiket takıp takmayacağın sana bağlıdır.o yüzden hayatında etiket taktığın insanlara bu kadar bağlanmayın

    8 reactions

  • DamlaDamla@dml35

    Uzun zamandır o kadar şey biriktirmişim ki içimde. O kadar ihtiyaçım varmış ki birilerine düşüncelerimi kelimeye dökmeye... Kelimeye döktüklerim ile insanların kalplerine,ruhlarına,hayatına, zihnine,ihtiyaç duyduğu o gerçekleri anlatıp ruhlarını hafifletmeye...o kadar ihtiyacım varmış ki... Burası iyi geldi... Umarım bir yerlerde benim kelimelerim ile hayat bulan,düştüğü yerde benim kelimelerim ile kalkabilen birileri vardır ve olur...

    6 reactions

  • DamlaDamla@dml35

    Bazı insanları değişim üzer bazıları ise değiştirmediği ortamından dolayı değişir ve "sen çok değiştin. Artık eskisi gibi değilsin"derler ve bu o kadar içimize oturur ki fark etmeden yine değişiriz bazen olumlu olur bazen ise olumsuz ama bu bir sorun değil değişmek asla bir sorun olmadı ve olmamalı da çünkü asıl önemli nokta değişmek değil değişimi kontrol edip bu değişimi yararına kullanıp kabullenmekte....

    5 reactions

  • DamlaDamla@dml35

    İnsanlar uzun süre evlerinden uzak kalmamalı çünkü geri döndüklerinde evini eskisi gibi bulamayınca insanın içinde hayal kırıklığı,hüzün,keder,suçluluk hissi, geri kalmışlık, nasıl eski haline getirebilirim, nasıl tamir edebilirim düşünceleri... evimden uzak kalmasaydım ne olurdu,nasıl olurdu soruları....bütün bunların açtığı depresyon... Evet ben uzun süredir bu uygulamadan (yani evimden)uzak kaldım ve o kadar değişmişki... Nasıl o eski ortamımı ve huzurumu bulabilirim? Nasıl alışabilirim? Söyleyin bana....

    5 reactions