Skip to content
Kami
Damla

Damla

@dml35

Başkalarının bıçak olarak kullandığı kelimeleri şifa olarak kullanmaya geldim...

Posts

  • DamlaDamla@dml35

    Bir özürünle affedebilirdim seni ama sen zaten her tarafı yarabandı olan kalbime asla bir yara bandı ile kapanmayacak bir yara açtın. Bütün o yara bantlarını sen yapıştırmış olmana rağmen... En büyük kabusum ve travmamı tekrardan yaşattın, bu travmayı yaratan kişiden nefret etmene rağmen... Eskiden suçu kendimde arardım ama artık suçu kendimde arayacak bir ruhum yok sadece boşluk var ve artık göz pınarlarımında mecali yok sana göz yaşı dökmeye... Sadece tek yapabildiğim bana verdiğin iki çift bilekliğini takmak. Sen eşlelerini kaybetmiş olsan bile... Tıpkı geçen o üç senede olduğu gibi asla çıkarmayacağım, bileğimde izi asla geçmeyecek şekilde sıkacağım o iki bilekliği... Böylece bileklikler kopsa dahi izi kalacak.. Kalbimde olduğu gibi...

    3 reactions

  • DamlaDamla@dml35

    Sert esen rüzgarın derinliklerine ruhumu infaz etmeye gönderdim. Bilincimin sağ duyusunu kilitliyorum çünkü kendimi geri çekme lüksüm yok. Bu renksiz dünyama sadece kırmızıyı getirecek gücüm var. Bu yüzden parlak gri ucu sivri olan bütün nesneleri kafamın içindeki seslere saplamaya çalışıyorum. Bu gri dünyama kırmızıyı getirmiş oluyorum böylece, Zamanın uğursuz tik tak sesleriyle birlikte... Karanlığın zamanı dondurduğu köşesinde kurumuş gözlerimle ışığa bakarak amacımı bulmaya çalışıyorum...

    3 reactions

  • DamlaDamla@dml35

    Bütün insanlar aynı, bebek olarak doğarlar. Sadece hayatları farklıdır. Hatta doğum hikayeleri bile farklıdır. Bazen düşünüyorum. Özellikle geceleri. Acaba hayatları aynı olupta farklı kişiliği olan ve bu yüzden kendi kaderini çizen var mı? Acaba onlar nasıl hissediyor diye? Herşey mümkünse böyle düşününce aslında... Herşey mümkünse o zaman herkesi iyileştirmek... Bunu yapabilirmiyim? Yada bunu yapabilmek için ne kadar emek harcadım acaba? Başkalarına yeterli gelen bana gelmiyor. Bana yeterli gelen başkalarına gelmiyor. Hangisi doğrudur bilmiyorum ama bildiğim bir sonraki adım için zihninde plan kurmalısın ve ayaklarından birini öylece boşluğa kaldırmalısın. Böylece ileride attığın o tatmin edici adımın için tüm risklerini almış olacaksın...

    5 reactions

  • DamlaDamla@dml35

    Bazen çok mu saçmalıyorum diye düşünüyor insan. Halbuki saçmaladığı şeylerin içinde kırılmış bir parça kalan o isteklerin, düşlerin, hayallerinin bir sevgi arayışı, bir haykırışı o saçmaladıkların. Mesela eskiden birisine sarılmak istersin ama o seni ittirir ve kırılırsın ya sonrada birisiyle konuşurken sarılmalardan çok bahsedersin... Buda bir örnek mesela... Peki bu hayatta sizin saçmaladığınızı düşündüğünüz ama ruhunuzun ihtiyaç duyduğu konu ne?

    6 reactions

  • DamlaDamla@dml35

    Her ne kadar sıradan bir kahve rengi olsada korkutucu sanpaku gözlerim,uykuya düşman olan zihnim yüzünden mor değil artık kapkara olan göz altlarım, her ne kadar kalp şeklinde olsada ince soluk dudaklarım, her güldüğümde korkutucu duran gülüşüm, her ne kadar eski parlaklığını ve açıklığını kaybetmiş kısa kumral saçlarım, her ne kadar bazılarına tatlı gelsede bana göre kötü duran yuvarlak yanaklarım, kestiğim kahküllerin sakladığı geniş anlım,alerjimden dolayı çoğu zaman kızarık olan burnum... bütün bunlara rağmen beni kusurluda olsa güzel olduğunu düşündüğüm ruhum için sevecekmisin gelecekteki sevgilim? Sevip yanımda kalacakmısın? Kalacaksan sana söz veriyorum ne kadar güzel olmasam da sana öyle bir sevgi vereceğim ki buna takılmayacaksın...

    5 reactions

  • DamlaDamla@dml35

    Artık o kadar alıştım ki üstüme kapatılan kapılara, hakaretlere, sessizce görmezden gelinmeye... Birisi benimle konuşurken "acaba ne zaman bu şekilde davranacak?" diye sürekli tetikte bekleyip biraz uzak durup insanları kendimden uzaklaştırdığımı fark ettim. Biliyorum sevilecek bir yanım yok ama yinede canım yanıyor. Kim olursa olsun aralıksız ağlarım her gece... Sonsuza kadar böyle sürecek mi? Büyük bir ihtimalle çünkü ben olsam bende beni bırakırdım. Bende de yaptığım her davranışım bana batardı nefes almam bile. Sevilecek bir tarafım yok çünkü. Ne güzellik, ne zeka, nede güzel bir gülümseme... Bende sadece aşırı temas bağımlılığından dolayı sürekli sarılma, her birşey anlattığında herkese korkunç gelen ve senin gözlerine bakan sanpaku gözler, her derdini çözmek için var olmuş gibi bir çırpınış var... Ama bunu kimse istemiyor çünkü tek istedikleri o sözde havalı ve sempatik olan zorba kirli zihniyetlerin objesi yada yanında süs gibi gezen kadraj dolduracak yan karakter olmak istiyorlar...

    5 reactions

  • DamlaDamla@dml35

    Ben sonsuza kadar kalamam ama sonsuza kadar kalacak şeyler verebilirim. Belki cümlelerimdir bu. Belkide ruhunuz da kapattığım bir yara. Belkide bir düşünce. Sonuç olarak varlığım sonsuz olmasada yaptıklarımın sonsuz olmasını ve bununla insanlara iyi gelmeyi istiyorum. Çok şey istiyorum farkındayım. Yinede bu sorguladığım her şeyin fark ettiğim bir güzelliği ve iyileştirici bir tarafı var. Bunu insanlara anlatmak ve gözlerindeki o olumsuzluğu bu bilgilerle tütsüleyip arındırmak istiyorum. Varlığım bir amaca hizmet etsin öylesine geçmesin istiyorum. Başarılarımla değil, bazılarına göre işe yaramaz olan yazdığım cümlelerimle insanlarda ufakta olsa güzel bir değişiklik yada farkındalık yada duygu hissettirmek istiyorum ve bunu yapıp o şekilde gururlanmak istiyorum...

    8 reactions

  • DamlaDamla@dml35

    Her kusurun içinde bir kusursuzluk vardır. Aynı şekilde de kusursuzluğuda içinde bir kusur. Her anının iki duygu vardır. Eskiden yaşadığın mutlu bir anı şimdi sana özlem çektirip üzebilir. Aynı şekilde üzüldüğün bir anı şimdi seni sinirlendirebilir. Zıt kutuplar asla birbirini bırakmaz. Çünkü her zıt birazda olsa birbirinden bir parça taşır. Bu yüzden ağlarken ki hissettiğim her çaresizlik, her göz yaşı, her hıçkırığı seviyorum. Çünkü o anları harika yapan benim bu tezatlığı sevip kucaklamam. Hepimiz benzer ama benzersiz şeyler yaşıyoruz. Yazdığım her bir cümle size kendinizi görmeniz için ayna tutsada bunları kendi hislerim ve düşüncelerimle yazıyorum ama bunları okurken siz kendi his ve düşüncelerinizle algılayacaksınız. Belkide bu cümlelerde kendinizi görüyorsunuz ama sizin ile benim hislerim farklı. İşte benzer ama benzersizlik örneği. Belkide görmüyorsunuz ama hak veriyorsunuz buda bi örnek. Hak vermeniz bile bir benzerlik ama kendinizi görmemeniz benzersizlik.bu benzer ama benzersiz tezatlığı kucaklayın

    5 reactions

  • DamlaDamla@dml35

    Haklısın... Damarlarında benim için nefret akıtmakta, kalbinle benim için nefret pompolamakta, zihnini benim için nefret ile kirletmekte, sana layık olamadım, senin saflığını koruyamadım. haklısın.... Senin pemde düşlerine karanlığı damlattım, senin perileri kıskandıracak enerjini bir vampir gibi sömürdüm, varlığım ile yokluğumlabsenin melek ruhunun kanatlarını siyaha boyadım, doğayı kıskandıracak güzelliğine sonbaharı getirdim. Haklısın... Kendi cehennemimde kalmalıydım,bir meleğe dokunmamalıydım. Günahlarımla yatmalı,senin saflığına dokunarak günah işlememeliydim. Ama dayanamadım o güneş gibi gülüşünü görünce,günaha olan düşkünlüğümden belkide. Dayanamadım gül bahçesinin kendisiymiş gibi kokan tenine,günaha olan düşkünlüğümden belkide. Belkide gerçekten aşık ettin şeytanı kendine....

    5 reactions

  • DamlaDamla@dml35

    O kadar anlatılmak istenen şey var ki dünyada. Ama hiçkimse ağzını açıp hiç birşey söylemiyor. O kadar çok konu dile getiremiyen kelimeler ile infaz oluyor. Neden kimse içi dökmüyor? Neyden korkuyorlar bu kadar? Kendilerinden mi? Kendilerine benzeyen kişilerden mi? Neden kimse çıkıp şu konu hakkında bunu düşünüyorum demiyor? Bu kadar mu kötüleşti herşey? Bu kadar mı derdimizi anlatamayacak kadar kötü niyet mi sardı etrafımızı? Belki ben anlattığım kelimelerimle birilerine ses olup kırabilirim bu zinciri. Peki yanımda duracak mısın? Elimi tutup kendi kelimelerini anlatacak cesareti bulup konuşacak mısın gelecekteki sevgilim? Bu zinciri kırmama yardım edecek misin?

    3 reactions

  • DamlaDamla@dml35

    Beynim durmuş gibiydi sanki. Gözlerim ise odaklanmıştı görmediğim bir noktaya,yaşlar akıyordu istemsizce. Kalbim hızlı nefeslerimle yarışır gibi hızlı atıyordu. Ciğerlerim ise hızlı aldığım oksijene yetişemiyordu.Bedenim titriyordu istemsizce. Kulaklarım reddediyordu çevredeki sesleri. Kafamın içindeki sesler ise hiç durmadan konuşup daha çok tetikliyordu atağımı.Hiçbir şey algılayamıyordum. Ve yine kimse yoktu yanımda.Sessizce çöküp yere bekliyordum gözlerimin kararmasını.Böylece zihnimin ve bedenimin yaptığı bu işkence geçiyordu.Bunun olmaması için kimse hiçbir şey söylemedi bana.Söyleseydi keşke her seferinde aklıma gelir sakinleşirdim böylece. Şimdi bana bunu diyen yok ama ben burada aynı durumu yaşayacaklar için yazıyorum.Sakinleş,sen iyisin hiçbir şey yok.Herşey geçecek.Şimdi kendine sarıl ve gözlerini kapat ve nefesini 5 saniye tut... ver nefesini.Aferin işte böyle. Tekrar et.İyi gidiyorsun,iyi olacak sen başarıyorsun. Aferin sana.Sil göz yaşlarını. Aynaya git gülümse ve bunu yaşamana sebeb olanı unut.

    4 reactions

  • DamlaDamla@dml35

    O kadar çok şey olmak istiyorum ki... Herkesi herşeyi korumak kanatlarım altına almak istiyorum ama ben daha ruhumu koruyamıyorum ki nasıl yapabileyim bunu... Bir çocuğun gülümsemesi solmasın istiyorum ama kendi gülümsememi koruyamıyorum daha... Kan akmasın istiyorum ama daha kendi kendime akıttığım kanı durduramıyorum bileklerimden... Tehlikede olan kişileri savunmak istiyorum ama ben daha kendimi kendimden savunamıyorum... İnsanların psikolojisini düzeltmek istiyorum ama ben daha kendi bozduğum psikolojimi düzeltemiyorum... Belkide gözlerimi kapatıp bir daha açmamalıyım... Nasılsa hiçbir şey yapamayan biriyim...

    5 reactions

  • DamlaDamla@dml35

    Hayatımın kusuruda, kusursuzluğuda artık bana ait değil. Neden mi? Çünkü çevremdeki insanlar benim yaptıklarıma o kadar odaklanmışlar ki kendilerini unutup ben olmuşlar resmen. Hatta bazen kendileri benim yerime seçim yapabilme hakkı tanıyorlar kendilerine. Sanki benim hayatım değil onların hayatı bu nefes aldığım bedende yaşadıklarım. O kadar yorucu ve boğucu ki bu... Artık bir süre sonra benliğimi bile unuttum sanırım... İplere bağlanmış bir kukladan ibaret değilim... Söyleyin bana. Var mı bir çıkış yolu bu çıkmaz sokakta? Yada ben yine ben olmak için bir umut var mı? Her gece yastığa kafamı koyduğumda yaptıklarımı istiyerek mi yaptım diye düşünmekten uyuyamıyorum... Belki benim gibi binlerceniz var. O zaman belki birbirimize tutunursak bulabiliriz kendimizi.. Olamaz mı?...

    5 reactions

  • DamlaDamla@dml35

    Beyininiz dışarıdaki etkenlerden, insanlardan etkilenir. Bu yüzden beyininizin, kalbinize karışmasına izin vermeyin. Kalbiniz ile bakın dünyaya. Kalbiniz ne kadar güzelse o kadar güzel olur hayata bakış açınız. Ama beyninizin, kalbinize karışmasına izin verip, kalbinizle o şekilde bakarsanız kirletmiş olursunuz hayatınızı ve bakış açınızı. Neden biliyormusunuz? Başta söylediğim gibi beyniniz dışarıyla çok kaynaşır, dışarıyı anlamaya çalışıp, ona uyum sağlamaya çalışır. Buda bir süre sonra ne kadar kendimizi korumaya çalışsakta etkilenip kirlenir beynimiz. Kendine karşı öz güveni düşer ve dışarıdakiler gibi olma dürtüsüne kapılır. O yüzden beyninizin, kalbinize karışmasına izin vermeyin.

    7 reactions

  • DamlaDamla@dml35

    Hayatta gerçekleşmeyen hayal yoktur. Olması için çabalamayıp unuttuğun hayal vardır.

    3 reactions

  • DamlaDamla@dml35

    Size kötü davranan, duygularınızı umursamayan ve sizi kıran insanları nasıl sevebiliyorsunuz? Diye soracaktım ama birden aklıma geldi... Ne yaparsam yapayım kötü ve yarım olduğunu düşündükleri için bana bağıran ve karşılık verincede "doğurduğum çocuğa mı terbiye olacağım?" diye bağırıp umursamazca kendilerini haklı çıkaran ailem...Ne kadar kötülük yapıp üzerime yalan iftira atmalarına rağmen sal@k gibi özür dilediğim eski arkadaşımlarım... O kadar uykusuz bırakıp, bileklerime kesikler atıp kanattığım, saçlarımı yolup, her göz yaşımda yanağıma tokat attığım kendim geldi aklıma... Bunlara rağmen seviyorum onları... Az veya çok fark etmez sevgi sevgidir. Hayatta sonsuza kadar kin tutamazsın. Ne kadar yıpratıcı olsada yinede hepsini affettim. Yinede kendimi o kadar da affetmedemedim... Affetmemde...

    3 reactions

  • DamlaDamla@dml35

    Sizin lanetiniz,başkalarının mucizesi olabilir.Başkalarının laneti, sizin mucizeniz olabilir. Aynı şekilde sizin mucizeniz,başkalarının laneti olabilir. Başkalarının mucizesi,sizin lanetiniz olabilir. Siyah ve beyaz olarak ayrılmaz hiçbir şey. Sizin açınızdan iyi olan bir olay kardeşiniz açısından kötü olabilir mesela. Okul açısından iyi bir olay sizin açınızdan da kötü olabilir. Bu siyah ve beyaz ayrımı daha karakteri gelişememiş,kendi açısından karmaşık olduğunu iddia edip aslında sadece kendi çıkarlarını gözetleyen,bilinmezliğe yani hayata karşı korkak olup insanları manipüle eden ve sürü psikolojisini kullanan egoistler. Kendilerine benzer toplum yaratarak,karakteri gelişmiş olanlar ileride kendisine üsten bakıp o aciz egolarını alt-üst edeceğini düşündüklerini yarattığı toplum baskısı ile ezerek yok etmeye çalışan yozlaşmışlar tarafından oluşmuş bir kavram. Çünkü hayat sandığınız aksine gridir ve bilinmezdir. Bu zamanın kötü olayı geleceğin iyi olmasına bir basamak olabilir.Tam tersi de olabilir.

    3 reactions

  • DamlaDamla@dml35

    İnsanlar... İnsanlar kibirlidir, kim ne derse desin kendilerini üstün görürler. İnsanlar hilekardır, başkasının kurduğu oyunun kurallarını kendilerine maske yapıp hile yaparlar. İnsanlar duygu sömücüdür, kendi istekleri olmayınca olasıya kadar malüple ederler. İnsanlar kuralcıdır, kendine ait kuralları yıktığınızda çirkinleşirker. İnsanlar isyankardır, kendi düşüncelerine, çıkarlarına ve yararına olmayan herşeye. İsyan ederler. İnsanlar açgözlüdür, istedikleri ne kadar olsa dahi hep daha fazlasını isterler. İnsanlar ben merkezcidir, etrafındaki topluluğun hep onun isteğini onaylamasını isterler. İnsanlar egoisttir, kendi egolarını tatmin etmek için başkalarını ezerler.... Kısacası insanlar gridir. Sadece tonları farklıdır. Bu bahsettiklerimden olan insanlar siyaha yakın koyu gridir.

    7 reactions

  • DamlaDamla@dml35

    Yarım yamalak zihnim. Sanki aylarca uyumamış gibi. Gözlerimi açmak istiyorum ama olmuyor. Sonra ise zorluyorum kendimi. Açıyorum sanki ölüme hazırlanmış gibi sıkıca kapanan gözlerimi zorla. Sonra bu seferde yemin etmiş gibi kapanmıyor gözlerim. Hiçbir şeyi zamanında yapmayı kabul etmiyor zihnim. Ellerim titriyor, gözlerim yanıyor. Herkez uyurken bu seferde düşüncelerimle boğulup uyuyamıyorum... Bozuk bir makine gibi bedenim... Hani bozuk olmasına rağmen vazgeçemediğiniz eşyalar vardır ya. Benimkisi ise bedenim... O kadar kırılmama rağmen yinede gülümsemeye zorluyorum. Kafamda o kadar ansiyetik düşünceler var ki... Yinede insanlar anlamayacağı için gülümsemem lazım... Bu sefer buna birşey yapamaz, yanımda duramazsın gelecekteki sevgilim... Eğer durmaya kalkarsan sende benim gibi olursun.. Buna izin vermem. Hele her gece olduğum kişiye bu kadar lanet ederken... Bu seferlik beni, kendi iyiliğin için bırakırmısın gelecekteki sevgilim?

    4 reactions

  • DamlaDamla@dml35

    İnsanların hepsi aynı aslında. Aynı duygular... Tek fark bu duyguların yoğunluğu ve neden olduğu. İnsanların hepsi bencil. Kimi kendi için bencil, kimisi bir başkası için bencil,kimi ise sevgi için bencil... Ben ise bir başkasının sevgisi için bencilim.... Ufacık bir sevgi kırıntısı gördüğüm anda o ne isterse kendimden alıp ona veriyorum... Ona karşı değil, kendime karşı bencilim. Sevgiyi kendime değil bir başkasına veriyorum. Karşılık alamayacağımı bile bile... Oysa kendimi sevsem başkasından çok belkide daha güzel olacak herşey...

    5 reactions