Mark Mack Kanner@wayne1Sesiz yalnızlığıma gömün beni Tek başımayım ne olacağından habersiz Biçare divaneyim kendimden bi haberim Affedin beni verdiğim ümitler umutlar için Mezara koyun beni toprağImda unutun beni Yalnızım sadece yaşmak istemiştim Böyle olacağını bilmiyordum Bende istemiyorum ama başka yol yok çıkmazdayım Kurumus bir karanfil kadar kırık vede parçalanmış İçine yaşama sevgisi doldurulmuş bir bebeğim Yalnız bir çöle düşmüş bir damla sudan ibaretim Tek yol havaya karışmak Yere yaklaşmak bile bir ödül yalnızım Gençim ama yaşlılıkla doldurulmuş kadar kırışmışım Kalbim zayıf mutlu anlarda hüznü hatırlatıyor Sanki konuşuyor bu kadar yeter halla durağa var Sakin ol ve mezarını bekle Kana bulandım kirlendim ama benim Senin doğurduğun bir çocuğum Neden beni unutun neden geri de bıraktın Okadarmı çirkindim okadarmı kanlıydım Bilseydim asla o gün dışarı çıkmazdım kanlı toprağa basmazdım Ama sen asla duyamıycaksın beni Ben senin gerindeyim hemde bir yaşam kadar