Uyanış

Kalktım, şöyle bir baktım etrafa. Bu nasıl rüya dedim, içim içimi kemirdi, unutmak istedim. Böyle güzel şeyleri görüp heveslenemezdim. Hayatımda her istediğim hemen olmadığı için sessizliğin elini üstümden hiç çektirememiştim. Güneş tenimi yaktı. Ama yanmak için güneşe ihtiyacım mı vardı? Korkarak gezdim evi. Var olmamış birini aradım. Sesini, kokusunu, gölgesini. Gölgelerden korkarım ama keşke gözüme ilişseydi de şöyle bir dursaydı evimin bir köşesinde dedirten cinstendi. Dolabımı açtım, özellikle o elbisemi çıkardım. Sonra geri bıraktım. Böyle tatsız tatlı bir dengesizlik hali. Emanet gibi. Ev, eşyalar, ben. Oturdum, uyanmayı bekledim. Biraz korktum, korktuğum için sinirlendim. Sinirlendikçe daha çok sinirlendim. Bi' baktım saatler geçmiş, ben hala uyanamadım. İçim soğusun dedim kalktım buz küpleri yedim. Soğumadı. Asla bitmeyen bir savaş içimde hep. Beyaz bayrağın yüzünü göremedim. Kendimi kendimden serbest bıraktım gitti.