Umut

Umut, yaşama anlam katan, geleceğe daha mutlu bir şekilde ilerlememizi sağlayan bir duygudur. Hayatımızdaki sıkıntıların bitip her şeyin daha güzel olacağı düşüncesidir. Kısacası yaşama sebebimizdir.      Doğduğumuz andan itibaren hepimizin bu hayattan istedikleri, beklentileri vardır. Kimi zaman yaşadığımız kötü durumların geçmesini, kimi zaman ise daha güzel bir hayata sahip olmayı umarız. Şayet acılarımızın, kederlerimizin geçeceğine; daha güzel yaşam şartlarına sahip olacağımızı düşünürsek yaşamaya karşı daha istekli hale geliriz. İşte, bize yaşama isteği veren şey içimizdeki umuttur. Umut etmeden mutluluğu yakalamak mümkün değildir. Hiçbir şeye karşı umudumuzu yitirmemeliyiz; çünkü en olmaz dediğimiz şeyler bile günü geldiğinde öyle bir oluyor ki şaşırıp kalıyoruz. Gün doğmadan neler doğar, demiş atalarımız. Geleceğin bize güzel şeyler getireceğini düşünmek, çektiğimiz tüm sıkıntıların geçeceğine inanmak yaşama daha sıkı sarılmamızı sağlar.      Yüreğinizdeki umudu asla kaybetmeyin. İnsanı insan yapan, onu mutluluğu götüren umuttur. Her şeyin güzel olacağına inanır ve içinizdeki umut duygusunu beslerseniz her şey daha güzel olacaktır. -SON-   UMUDUNU KAYBETME      Bize yaşama gücü veren, bizi hayata bağlayan şey yüreğimizde beslediğimiz umuttur. Umut olmasaydı ne hayattan zevk alabilir ne de gelecekle ilgili planlar kurabilirdik. Yaptığımız bütün planların ardında umutlarımız vardır.      Umut, diğer bir deyişle ümit, her şeyin iyi olacağını, hayatımızda ters giden şeylerin düzeleceğini bilmek, o günü sabırla beklemektir. Ümit, insanın kalbi gibidir. Onun durduğu yerde yaşam da biter. Bu nedenle umudumuzu asla yitirmemeli, onu daima yaşatmaya devam etmeliyiz.      Yaşadığımız hayat geçici bir hayattır. Bu hayat süresince iyi veya kötü çok şeyler yaşarız. Bazen öyle bir hale geliriz ki bu kötü halden asla kurtulamayacığımızı düşünür, kendimizi üzüntüden kahrederiz. Oysa her şey gelip geçicidir. En karanlık dönemlerimizi yaşadığımız anlar, bize aydınlığın en yakın olduğu zamanlar olabilir.      Bir dönüp bakın arkanıza! Geçmişte neler yaşamışsınız. Bunların çoğu geçmiş değil mi? Bu dünyada geçmeyen bir şey var mı ki! En kötü günleriniz de en iyi günleriniz de geçer. Yeter ki siz hayata olumlu bakın, her şeyin güzel olacağını bilin. Umudunuzu asla yitirmeyin!      Kurbağaların hikayesini duymuşsunuzdur belki. Genellikle azim ile ilgili konularda anlatılır bu hikaye; fakat aslında umut duygusu ile de uzak değildir. Derler ki iki kurbağa fark etmeden bir süt kabına düşer. Kurtulmak için çabalayıp zıplamaya başlarlar ancak bu uğraş işe yaramaz. Derken birinci kurbağa zıplamaktan yorgun düşer ve artık kurtulacağına dair ümidini yitirir. Tüm umutları sönünce kendini bırakır ve boğularak yaşamından olur.       Ancak ikinci kurbağanın yüreğinde hala kurtulmaya dair umutlar vardır. Yorulsa da pes etmez ve sürekli çırpınmaya, zıplamaya devam eder. Bu uğraş uzun bir süre devam eder. Bir süre sonra sütün üzerinde ince bir yağ tabakası oluşmaya başlar. Kurbağa çırpınmaya devam eder ve o ince yağ tabakası nihayet kalın bir tabakaya dönüşür ve kurbağa bu tabakanın üzerine çıkıp zıplayarak hayatını kurtarır. İşte, birinci kurbağanın yaşamına mal olan şey ümitsizlikti. İkinci kurbağayı kurtaran şey ise ümit, yani umut. Eğer o da yaşamdan umut kesseydi, kurtulabileceğini düşünmeseydi, muhtemelen o da yaşamından olacaktı.      Siz de yaşama dair mutlaka umut besleyin. Kötü olan her şeyin bir gün geride kalacağını, mutluluğun bir gün size de geleceğini aklınızdan çıkarmayın. Yaşamak umut etmektir. Umut etmek ise yaşama sımsıkı sarılmak... -SON-