Tuvaller

Güz hep sakin geçer, sokakları tenhadır ülkemin. Çoğunlukla kırmızıya çalan yer yer sararmış yapraklar, yeni döşenmiş tertemiz kaldırımlar üzerine serilmişler. İnsanlar boş bakışlara bürünmüş, renk değmemiş tuval gibi sanat eserine dönüşmeyi beklerler. Bazıları neyi beklediğinden habersizdir. Bu ülkede yaşayan biri var; uzun boylu koyu kahve paltolu, pejmürde bir adam. Renklerden birine rast gelmiş, kurtuluşunun o olduğuna öyle inanmış ki, eh, devamını yazarsam pek anlamı kalmaz cümlelerimin. Şimdi size kısa bir hikaye anlatıcam. Boş bir tuvalin sanat eserine dönüşme hikayesi, belki de biraz ötesi...