son yıldız

Yine kalkmıştır yataktan. Bu gün pazartesiydi, Nalet pazartesi günlerinden biri. Anneme bağırdım ANNE BU GUN OKULA GITMEK ISTEMIYORUM! bekledim cevap gelmedi o okul benim en zor zamanlarımı geçirdiğim yerdi artık okumaktan soğutmuştu beni o okul. Birden annem odaya elinde çamaşır sepetiyle girdi. Ne demek okula gitmek istemiyorum delirdin mi zaten notların yerde ne istiyorsun sen çöpçü olmak mı az oku da hayatını kurtar benim gibi bu kör topal biri ile evlendirilme! Dedi. O da haklıydı tabi, ama benim neler yaşadığımı bilmiyordu. itiraz etmedim yoksa daha büyük bi kavga çıkabilirdi emindim. Tamam anne,tamam demedim say kalkıyorum. Dedim. Dolabımdan okul formalarımız aldım giydim her zamanki gibi saçımı at kuyruğu yaptım ve az biraz makyaj son olarak minik bi fıs parfüm ve evet tamammım. Evden çıktım okula gidiyordum derken evimizin yanına taşınan kişilerin arabalarını görene kadar. bakın yanlış duymadınız ARABALARI,siyah markasını asla aklımda tutamadığım o pahalı arabalardan işte, bir sürü hemde İçimden, görgüsüzler dedim bu kadar araba alacaklarına fakir fukaraya yardım etseler şimdi herkes doymuştu cik cik cik Kapıyı kapatıp servisi beklemek için duragimin oraya gittim. ama bilin bakalım ne oldu, O ağzı açık baktığım siyah arabalardan biri yanımda durdu ve camını açtı!. İçindeki çocuğu görene kadar tabi, her şey mükemmeldi....yani.....galiba hersey.