Son Seslenişim

Sıradan bir son sınıf öğrencisiyseniz hayat o kadar da güzel gelmiyordur artık. Ev, okul, kütüphane üçlüsü arasında gidip gelmekten iflas edecek duruma geldim. Asosyal biri olmasam sanıyorum ki daha çok yorulurdum. Ben insanlardan pek haz etmem zaten kafamın içinde ki o sesler beni yeterince yoruyorken birde başkaları ile uğraşacağımı sanmam. Yatağımda öylece uzanmış kulaklığım ve telefonumla aşk yaşıyordum. Günün sonuydu ve ben artık en sevdiğim bölüme şarkı dinleyerek uyuklama kısmına gelmiştim. Müzik dinlemek benim için nefes almak ile eş değerdi. Çok sevgili kedim de üstümde yerini alınca takım tamamlandı dedim. Müziğin sesini bir tık kısarak onu sevmeye başladım. Yeterince sevmiş olacağım ki küçük bir ısırık sonucunda kendimi geri çektim ve üstümü tamamen örttüm. Sözleri söylerken bildirim sesi ile irkildim. Telefonun kilidini açtım. WhatsApp'tan bir adet mesajınız var. Kaşlarım çatılırken mesaj kutusuna girdim. 'Saçlarının sarısını gizlemekten vazgeç çünkü onlar sarının gördüğüm en güzel tonu sarışın.'