Sessiz

Hey, dedi.Bana bak. Umurumda değildi.İçinden kan akan gözlerine bakıyordum sadece.İmani, yerde yatıyordu.Aklıma onun sözleri geldi: “Sessiz ol, Kim.Biliyorsun, herkes ölür.Ben de bir gün ölecğim.O gün sen ağlama.Yalnızca sessiz ol.” O gün anlamadığım sözleri, şimdi anlıyordum.O bilgili İmani, canım kız kardeşim, yanımda olmayacaktı.Bu anın acısıyla yutkundum, geriye kalan tek şey, hayatta kalmaktı.Hem mutlu olmaya çalışıyordum, hem üzülüyordum.Hayat böyle devam edebilecek miydi? Kim, yanındaki tek şey olan İmani’yi savaşta kaybedince ne yapacağını düşünürken hayatının aşkıyla tanışır.Sorun şu ki, bu bir iblistir.Bunun farkına varmayan Kim’i ne bekliyordu acaba?