Sen Ağlama

Koşuyordum. Hedefime yetişebilmek, daha mutlu olabilmek için koştuğum halde benim için değerli bir şeyden ayrılıyordum. Hiçbir kimsenin yerini tutamayacağı birinden... Güzel olan hayatımın yıkılışını seyrettiğimde hayatımın eski haline dönemeyeceğini anlamış ve yeni bir hayata açılmıştım. Duygularım değişmiş, eskiden olan başarılarımdan eser kalmamıştı. Arkadaş ortamından uzaklaşmış sadece kendi içimde yaşamak istiyordum. Derin bir okyanusta boğulmak istiyordum. Ta ki boğulduğum okyanustan beni soğutan, bana oradan çıkmam için el uzatan biriyle tanışana kadar... *** Ellerindeki yeşil atkıya baktım. Gözlerimden akan yaşlara aldırmadan ona gülümsedim. "Sen acılarını bana ver, ben sana güzel anılarını hatırlatayım Nur. Yeter ki sen ağlama..."