Alberta&Jungkook
Sabah uyurken yanımda olan telefonumun çalması ile irkilip kalktım ve kim olduğuna bakmadan aramayı kabul ettim…
”Efendim”
”Kızım”
”Baba,noldu sesin neden telaşlı geliyor?”
”Kızım şimdi eşyalarını hazırla ve aşağı in biz seni almaya geliyoruz.”
”Neden ve biz derken??”
”Lütfen dediklerimi yap”
Ve telefon kapandı babamın dediklerine göre eşyalarımı alıp dışarı kapıda beklemeliydim ama neden bunun bir sebebi olmalı öyle değil mi??
Telefon kapandıktan sonra gelen bildirimler ile duraksadım neydi bunlar böyle “Kore’de Savaş!!”
“Güney Kore yok mu olacak?!” “Güney Kore tehlikede”
Bunlar da neydi böyle hemen oturma odasına koşup televizyonu açtım ve heryer bu haber ile doluydu tamamen şok içerisindeyim ve korkuyordum ama savaş Mokpo’dan başlamıştı ve Busan’a doğru yayılıyordu insanlar dehşet içerisindeydi haber spikerleri Kore’nin heryerindeki gazetecilere bağlanıyorlardı ve arka plan çokta iç açıcı gözükmüyordu…
O an babamın dedikleri aklıma geldi ve hemen odama koşup bir çanta kaptım ve içine kıyafet,şarj aleti,su,atıştırmalık ve benim için önemli olan bazı eşyalarımı sıkıştırdım ve bende üzerime diz kapağımın üzerine denk gelecek bir kot şort ve üzerine bir kırmızı beyazlı sweat alıp kapıya hızlı adımlar ile ilerlemeye başladım…
Heryerim titriyordu tam anlamı ile heryerim.Siyah
converselermi alıp titreyen ellerim ile zar zor giyip evin bodrumuna indim ve bir miktar nakit para aldım…
Kapının önünde beklerken kapıya bir araba yaklaştı ve arabadan babam gelmemi söyledi…
Arabanın yanına gelip kapıyı açtım ve içeride annem,babam,ablam,abim ve küçük kardeşlerim vardı babam sürücü koltuğunda abim yanında annem ve ablam kucaklarında ikiz kardeşlerim ile bana bakıyordu hemen arabaya bindim ve babam gaza bastı…