Carlotta kapıyı yavaşça kapattı, kapının kilidini ayarladıktan sonra uzun bir zaman geçirdiği evine ve kardeşine baktı.
Crio_ Abla bence gitme fikrini tekrar düşünmeliyiz...
Carlotta_ İnan ben de senin kadar korkuyorum crio, ama başka bir şansımız kalmadı . Artık gitmek zorundayız .Annem ve babam ...gelmeyecek.
Crio bir şey diyemedi o da içten içe gelmeyeceklerini biliyordu. Bir iç çekilin ardından tamam dedi ve ablasının elini tuttu. Carlotta kardeşinin elini sıkıca kavradı ardından diğer eliyle evi kilitledi. Artık gitmenin zamanı gelmişti.
Carlotta kaç yaşında olduğunu bilmiyordu. Sadece gençti. Neredeyse hiç değiştirmediği yeşil bir kazağı ve uzun botları vardı. Ailesini gördüğü zaman üzerinden baya zaman geçmişti... ve şimdi ilk defa evden ayrılıyorlardı, dikkatli olmalılardı. Ormanda hangi hayvanların ve bitkilerin gezindiğini öğrenmişlerdi. Kahverengi saçlarını geriye attı ve bu sefer gerçekten çıktı. Geri dönmeyeceklerdi yada dönemeyeceklerdi...kardeşinin elini istemsizce sıktı .
Crio_( korkmuyorum ,korkmuyorum...) Bi bir sorun mu var?
Carlotta_ ne?! Hayır , her şey iyi olacak Crio bunu çok konuştuk sende biliyorsun. Artık geri dönüş yok... hadi.
Kardeşine gülümsedi.
Crio- Evet...
Ormanın içine doğru İlerlediler . İlerledikçe korkuları biraz daha azalmıştı , ancak bir süre sonra durdular. Uçurumun ucuna gelmişlerdi. Uçurumun altında bir şelale ve de büyük bir kulübe vardı. Carlotta ilerlerken Crio durdu ve
Crio_ Hey , nereye gidiyorsun?!
Sesi kesikti, yürümekten yorulmuştu. Carlotta arkasını döndü .
Carlotta - Kulübeyi görmedin mi? Belki bize yardım edecek birilerini bulabiliriz.
Crio ,Carlotta nın gösterdiği büyük ve eski kulübeye doğru şüpheli gözlerle baktı.
Crio - Tamam burada haklısın ...
Birkaç insan sesi geliyordu . Sesleri duyunca gitmeleri konusunda hemfikir oldular. Yamaçtan dikkatli bir şekilde inmeye başladılar .Ancak bir süre sonra Carlotta ,crio yu kolundan aniden çekti.
Muhafızlar...tekerlek sesleri oldukça yüksekti. İkisi de birbirlerini çalının içine doğru çekti .Az kalsın çarpışıyorlardı. İkisi de aniden gülmeye başladı.
Carlotta - shh!.. Crio sessiz ol bizi duyacaklar !
Crio- ... bence seni çoktan duymuşlardır...
Crio sırıtırken Carlotta ona kaşlarını çatmış bakıyordu. Ardından muhafızları kontrol etmek için kafasını çalışan dışarıya doğru hafifçe çıkardı... birkaç çığlık sesi ve bağırışmalar geliyordu.
İçlerinden sorumlu gözüken bir muhafız yüksek bir sesle konuşmaya başladı:
Baş Muhafız- Unutmayın bölge tamamen temizlenmiş olacak... tek bir eksik böle istemiyorum!
Olanları daha iyi görebilmek için çalıyı araladılar.
Muhafız - Hepsi tamam efendim...
Muhafız başını hafifçe öne eğdi.
Baş Muhafız- ( etrafa bir süre daha baktıktan sonra umursamaz bir tavırla ) iyi , ...hadi ne duruyorsunuz ! 28. Bölgeye .
Muhafızların hepsi geldikleri arbaya kolları metal zincirlele bağlanmış birkaç çocukla beraber bindi.
Catlotta gözlerini ayıramıyordu, muhafızların böyle acımasız bir şekilde insan topladıklarını biliyordu ama bunu kendi gözleriyle görmek...
İkisi de korkudan kaskatı kesilmiş yerlerinde duruyor ve gördükleri şeye bir anlam vermeye çalışıyorlardı.
Carlotta- H, hadi burdan gidelim...
Crio- Bekle, ( fısıldayarak ) araba neden hala hareket etmiyor ?
Kırılan bir dal sesi duydular. Bu ses ne Carlotta dan ne de Crio dandı. Oldukları yerde kalakaldılar.
Carlotta elini yavaşça kardeşinin ağzına doğru götürdü ve ağzını çok sıkmadan kapattı. Crio eğer şu anda muhafızlara yakalanma olasılıkları olmasa Carlotta nın elini hızlıca ağzından çekerdi.Ancak şu anda muhafızların hem kendisini hem de ablasını yakalama ihtimali her şeye baskın geliyordu.
Muhafızlar patlamadan sonra ortaya çıkan büyük bir örgütün askerleriydi. Crio ile Carlotta nın bildiği tek şeyse amaçları her ne ise buldukları bütün insanları yakalayıp Muhafız ini denen yere kaçırmalarıydı.
Ailesi ,Muhafız inlerinin korkunç olduğundan bahsetmişti. Kaçırılan insanlara işkence yaptıklarını ve beyinlerini yıkadıklarını söylemişlerdi. Oradan kaçmayı başaran pek çok insanın da bir daha asla eski normal hallerine geri dönemediğini...
Carlotta sessizce yutkunundu ve çalının içine daha çok çömeldi Muhafızlarla ilgili hatırladıkları bu kadardı çünkü ailesi evlerini terkedeli yıllar olmuştu. Ve şimdi evden ilk kez dışarı çıktıklarında yakalanacaklardı. Yakalanırlarasa... hayır, yakalanmayacaklardı . Ne olursa olsun oraya gitmemelilerdi.
Ses giderek yaklaşıyordu , birden fazla bot sesi üzenlerine doğru geliyordu. İşte o anda arkalarına doğru bir el uzandı . Muhafızın eldiveninin soğukluğu hisseder hissetmez aniden yerinden fırladı. Crio da aynı şekilde korkmuştu, ablasınının elini sıkıca tutuyor ve muhafıza korku dolu gözlerle bakıyordu. Birkaç adım geriye attılar, Muhafız ise yerinden hareket etmedi . Ardından
_ Hey , burada iki kız insan var!
Diyerek arkasına doğru bağırdı . Muhafızın bağırdığı yere baktıklarında daha çok Muhafızın yaklaşmaya başladığını gördüler. Crio , Carlotta nın elini daha çok sıktı ve arkasına doğru büzüldü.
Ne yapacaklardı ?..
Bu soru tüm vücudunu diken diken etti. Başını arkasına doğru çevirdi , uçurum ve Muhafız arabasını gördü . Kaçabilecekleri başka bir yer yoktu.
Muhafızlar etraflarında sardı. Elindeki buz kelepçesiyle onları yakalamak için önden gelense baş Muhafızdı. Baş Muhafız kelepçeyi ayarlayarak üzerlerine doğru geliyordu. Bu son şanslarını, Carlotta bir arkasına bir de önüne bakıyordu.Bu ölüm müydü? Uçurumdan atlamak ölümüne atlamaktı. Soğuk soğuk terledi... artık başka çareleri yoktu , yutkundu. Kardeşini de çekerek uçuruma doğru atladı . Ancak tam olarak beklediği gibi olmamıştı , Muhafız Crio yu kolundan yakalamıştı. Diğer koluysa Carlotta yı tutuyordu. Kelepçeyi kardeşinin bileğinden geçirdi ve sıkıca kapattı. _ CRİO! Diye bağırdı. Kardeşinin elini var olan tüm gücüyle çekiyordu ancak Muhafız daha kuvvetliydi. Ardından çabalamayı bıraktı , kardeşinin canını acıtmaktan başka bir şey yapmıyordu. Uçurumun ucunda düşmekle düşmemek arasındaydı . Gözyaşları yanaklarından süzüldü . Buz kelepçesinin kollarından geçmesini bekliyordu ancak Crio o anda Carlotta nın elini bıraktı . Onu tutan tüm kuvvet bir anda gitti ve uçurumdan düşmeye başladı . Ardından da her şey karardı. Görebildiği son şey Crio nun ona bakan buruk gülümsemesiydi. Sonra da muhafızlarala birlikte gözden kayboldu.