ORENDA

Bir boksör ve dansçı kızın yollarının kesişmesi ile hikaye başlar "10, 9, 8, 7... 0! NAKAVT!" Aynı anda o kızın "Yapabilirsin," deyişi zihnimde yeniden can buldu. Sevinç haykırışlarının arasında, kaşım ve burnumdan kanlar bozuk bir musluk gibi akarken gözlerim sadece o kızı aradı. Yoktu. Onu bulmalıydım. "Derin nefes al, ver... Derin bir nefes al, ver..." İçimden bunu kaçıncı kez tekrar ediyordum, hiçbir fikrim yoktu. Gözlerimi açmamakta ısrarcıydım. Sahne ışıkları her hareket ettiğinde gözüm kamaşıyor ve birazdan o ışıkların benim üzerimde olacağını düşünmek beni daha da geriyordu. Tekrardan derin bir nefes çektim. Bu sırada kulaklarımdaki müzik sesi kesilmiş, yerini alkış seslerine bırakmıştı. Gözlerimi açtım; az kalmıştı. Perdeyi hafifçe araladım.