medusa

Adım sesleri daha da yaklaşmaya başlarken önüme uzanan gölgenin boyu gittikçe kısaldı ve kısaldı. Kaçınılmaz sonun beni bulacağını biliyordum fakat kabullenmek istemiyordum. Bıçağı tuttuğum elimi sımsıkı yumruk yapıp gözlerimi de sıkıca yumdum. Katilimin yüzünü bu kadar yakından görmek istemiyordum. Esaretten kurtulalı henüz saatler olmuşken bu kadar çabuk her şeyin bitecek olmasını yediremiyordum. Ben işlerin böyle ilerleyeceğini düşünmemiştim. Birkaç tane daha adımdan sonra önümde dikilen bedenin varlığını gözlerimle göremesem bile iliklerime kadar hissediyordum. Birkaç saniye sonra dayanamayıp titreyen göz kapaklarımı açarak önüme baktığımda siyah kumaş pantolonun sardığı bacaklar karşıladı beni. Yavaş ve korkak hareketlerle başımı kaldırdığımda az önce o yalvaran zavallı adama silah çeken,melek gibi görünebilecek suretinin altında bir şeytan barındıran kişi samimiyetten uzak bir gülümsemeyle dudaklarını iki yana kıvırarak silahı yüzüme doğrulttu. ''Kaçabileceğini mi zannettin?''