MEÇHUL ASKER

Beni kendine çekip başımın göğsünde yaslanmasına sebep oldu. Elleriyle saçlarımı okşarken ben ise hiçbir şey yapamıyordum. Ne sarılmasına karşılık verdim ne de kendimi geri çektim. Bunu öyle çok özlemiştim ki. Bana sarılmasını, saçlarımı okşamasını, bana beni incitmeyecek şekilde dokunuşlarını. Ama sarılmadım ona. Öyle işte, sarılamadım. "Bir kez sarıl bana, yüreğimde tozu kalsın." sesi dahi bana gitme, kal diyordu. "Olmaz," dedim bir imkansızdan bahseder gibi. "O toz bana da bulaşırsa gidemem buradan."