KÜL KALP

Bir uçurumun kenarındaydım. Eğer ilersem düşecektim. Uçurumun diğer tarafında, güvenli duran ama güvenli olmayan bir yol vardı. O yolu güvensiz yapan şey, yolun orada beni bekleyen katilimdi. İki yolum vardı: Ya katileme gidecek, kendime ihtimal yaratacaktım. Ya da, uçuruma doğru gidip düşecektim. Yaşama şansım ise hiç olmayacaktı. Ben önceden sevinç doluydum. Kim bilir, belki o sevinci geri kazanırdım bu yolda. Katilime gitmeyi seçtim. Ve belki de ölümü...