Kelebeğin Son Günü

ay. Bir insanın hayatı için bir nokta kadar küçük… Ama kalp için bir evren kadar uzun. O, artık kaybedecek hiçbir şeyi olmayan biri. Zaman, parmaklarının arasından sessizce akarken; korkularını, suskunluklarını sakladığı tüm duyguları geride bırakmaya karar veriyor. Çünkü ölüm yaklaşırken, insan en çok yaşamadığı şeylerden korkar. Ve o gün… hiç söyleyemediği her şeyi söylemek için, hiç cesaret edemediği yere gidiyor. Ama karşısındaki kişi bambaşka bir dünyada. Hayalleri var, planları var, kaybedecek çok şeyi var. Birinin “sonu” olan şey, diğerinin “başlangıcını” yakabilir. Biri ateşe yürürken, diğeri yanmamak için geri çekiliyor. Zaman ilerledikçe roller değişiyor. Korkmayan korkmayı öğreniyor, kaçan ise kalmayı… Ve geri sayım devam ediyor. Çünkü bazı aşklar sonsuza kadar sürmez. Ama bazıları… kısa bir ömre rağmen, sonsuz olduğunu kanıtlar. “Kelebeğin Son Günü” Bazen bir ömür yetmez. Bazen ise sadece bir gün… her şeyi değiştirmek için fazlasıyla yeter.