KEFARET

Odada yankılanan adeta feryat eden kanlar içinde doğmuş zavallı bebeğin sesi acı gerçeği herkesin yüzüne vuruyordu. Kraliçe ölmüştü. Acı çeken çığlıkları ile birlikte söylediği tek cümle kulaklarda silinmiyordu. "O tanrının çocuğu yaşamalı." diyordu. Tanrının çocuğu. Ebenin elleri arasında kanlar içinde ağlayan bir kız çocuğu. Kraliçenin canına karşılık bir kız çocuğu. Odada beyaz giyen hizmetlilerin kan ağlayan gözleri, kralın gözünden süzülen tek bir yaş. Dışarıdan gelen gök gürültüsünü işittiği anda ağlamayı bırakıp mutlulukla gülümseyen tatlı bir can. Parlayan masmavi gözleriyle gökyüzünün kehaneti olan minik can.