Kayıp Ruh

Aynadaki yansımama bakıyorum. Yorgun gözler ve silik bir hafıza... Beni yutan kocaman bir Orman ve bu ormanın içindeki ev, evimiz, sanırım böyle daha doğru oldu. Koşarak kaçmak isterken bir yandan da bu ormanın içinde kayboluyorum. Hava sisli ve her zaman yağmurlu, şehir merkezinden ne kadar uzaktayız? Neden Google haritada evimiz gözükmüyor? Kocam neden her zaman bir şey saklıyormuş gibi? Kazadan sonra kimse beni merak etmedi mi? Ben kimim? Tanrım yardım et bana, delirmek üzereyim. Parmağım da ki yüzük neden boynumda ki ip gibi böylesine ölüme sürüklüyor beni... cevap istiyorum sadece cevap. Aynada ki görünüşüne son kez baktı, korkulu gözlerle uzaklaştı. Bahçeden gelen sesler dikkatini dağıtmıştı.. ürkek şekilde odasında ki balkona çıktı, kocası şömine için odun kırıyordu. Bu yabancı adama bakarken hayatına alışmaya çalışıyordu, tam o sırada genç adam balkona doğru baktı. Panik halinde irkildi bu bakışlar karşısında. Adam sadece gülümsedi...sıcak ama ürpertici.