Skip to content

KARA

Chapter 23 · 4 min read

KARA

Chapter 23

Kaçış

Beynimde ki fısıltı gece boyunca hiç susmazken yerde cenin pozisyonun da zar zor uykuya dalmıştım. Şaşırtıcı derecede Nehir yanıma gelmemişti bu demek oluyordu ki beni bulmamışlar.

Boşuna mı ilham yapmıştım yani ben ?

'' aptalsın hem de çok aptalsın anlamadın mı hala'' dün gece geldiği yetmemiş gibi şimdide gelmişti , kafamın içindeki bu sanrılardan bıkmıştım.

Neyi anlamamış olabilirim acaba bulmamışlar işte.

'' ya sana oyun oynuyorlarsa ''

Yok canım yapmıyorlardır herhalde bunu anlamanın tek bir yolu vardı burada kalıp Nehir'i gözlemleyecektim.

NEHİR

Pansiyona geldiğim akşam kayıt yaparken polis kimliğimi göstermiş kara yılmaz ' ı sormuştum. O isim de kimsenin olmadığını söylemişti. Cezaevine girmeden önce emniyette kara 'nın fotoğrafı çekilmişti o fotoğrafı gösterdiğim de ise burada kaldığını söylemişti bulunmamak için başka bir isimle giriş yapmıştı buraya

Adama burada olduğumu söylememesini eğer söylerse yardım ve yataklıktan içeri gireceğini söyledim. Amacım sadece korkmasını sağlamaktı eh bunu da sağlamıştım.

Bizimkilere haber vermiş bir plan yapmıştık kara ' yı bir hafta boyunca gözlemleyecektim.

1 hafta sonra

Kara ' yı takip etmiş bütün adımlarını tek tek emniyete bildirmiştim. İzlemlerim sonucunda kara kaçmaya hazırlanıyordu , bu hafta hep pasaport işlemleriyle uğraşmıştı.

Sabah erkenden bavullarıyla pansiyondan ayrıldığın da ben peşinde iz sürüyordum. Bizimkiler ise havaalanın da bekliyorlardı.

Kara için çok güzel bir planımız vardı. Hayalleri son anda suya düşecekti.

KARA

Havaalanına geldiğim de check – in işlemini yapmış , bavullarımı teslim etmiştim. Ben mi erken gelmiştim , yoksa geç mi kalmıştım etrafta kimse yoktu. Uçağa bindiğim de etrafım polisler tarafından kuşatılmıştı.

NEHİR

Emre , Gediz ve Ceren durumu güvenliklere ve gerekli kişilere anlatmış ve önlemler alınmıştı. Kara 'ya özel uçak ayarlamıştık, hep kendisi bir şeyler yapacak değil ya biraz biz yapalım. Gözlerinin içine bakarak ;

''Güzel plan ama yemedik yine karşımızdasın ''

'' biliyordun dimi , pansiyona geldiğinde adama sordun oda söyledi. Uyanırım diye numara yaptın o yüzden üç gün boyunca odadan çıkmadın , ama kameralardan izliyordun ben de salak gibi bulamadınız sandım.''

'' aferin sana aydınlandığına göre , o kaçtığın yere tekrar gideceksin '' dedim ve kara 'ya doğru gittim. Ellerini kepçelediğim de emniyete doğru yol aldık.

Emniyete geldiğimiz de kara 'yı yine sorgu odasına almıştık. Bu ikinci sorgusunda biz değil Yakup komiser girecekti.

Yakup komiser ; bir bakışı ile insanı sustururdu , onun sorgusuna girmeye , konuşmaya çekinirlerdi , dedim didik biriydi. Bu zamana kadar içeri tıkmadığı hiçbir zanlı yoktu.

20 yaşındaydı ama kariyerinde ki geldiği o yer işinde ne kadar iyi olduğunu belli ediyordu. Suçlulara karşı sert olsa da , bize karşı öyle değildi arkadaş gibiydik en sevdiği rengi gri mesela , yemek ise lazanyaydı. Sonbahar mevsimini sever mesela , en sevdiğim özelliği ise insanlara karşı çok iyi empati kurması. Hep örnek aldığım komiserlerden bir tanesiydi.

KARA

Beni yine sorgu odasına getirmişlerdi.

'' yakalanmasaydın gelmezdik , diyorum sana beceriksizsin diye '' karşım da öyle bilmiş bilmiş konuşması canımı sıkıyordu. Hep örnek aldığım komiserlerden bir tanesiydi.

'' sus '' diye bağırdığım da komiser içeri girdi sanırım bu üstünün bir altı gibi bir şeydi.

Karşıma oturduğun da elinde ki dosyaları masanın üzerine bıraktı. Diğerleri ise bizi yan odadan dinliyorlardı.

'' ilk olarak cezaevinden neden kaçtın ? '' güzel soru , sevdim.

'' eğlence olsun diye'' dedim .

'' hadi kaçmanı geçtim , koğuş arkadaşlarını öldürmene ne demeli , bir de koğuşa o aletleri sokman var tabi ''

''yo ben öldürmedim , ayrıca hiç deliliniz yok ki nasıl kanıtlayacaksınız '' dediğimde gülerek

''sen öldürmedin öyle mi bak bakalım o zaman şunlara '' önündeki dosyaları bana doğru çevirdiğinde açıp okumaya başladım.

'' cinayetleri işlediğin aletleri ortadan kaldırmayı unutmuşsun Kara'cım cinayet silahında ve cesetlerde parmak izin var.'' Biraz durup düşünüyormuş gibi yaptı.

'' düşündüm de bence de sen öldürmemişsin'' dedi Yakup

O kadar hazırlıklı gelmişti ki , haklıydı da söyleyecek hiçbir şey yoktu.

'' şimdi tek bir soru soracağım sen bunları yaptın mı yapmadın mı ''

'' yaptım '' deyiverdim birden , artık ne söylesem faydasızdı onlar öndeydi.

Yakup istediği cevabı aldığında ayağa kalktı ve

'' seni bu gece ve yarın burada misafir edeceğiz 2 gün sonra mahkemen var '' diyip çıktı sinirlenmiştim.

'' ben size o ipuçlarını bırakmasaydım , son yaptığım katliamda da o cinayet silahını ortadan kaldırmamak gibi bir salaklık yapmasaydım bu kusursuz planlarımla siz beni daha çok bulurdunuz'' diye bağırdığım da haporlerden ses geldi Nehir'imin sesiydi.

'' bu dediğimi unutma , bu zamana kadar senin gibi düşünen çok kişiyi o parmaklıklar arasına gönderdik unutma ki ; hiçbir cinayet kusursuz değildir.

End of chapter

6 comments