Ailem tarafından kabul edilmemek kendi ayaklarımın üzerinde durmam gerektiğini söylerdi.Sırf annem ve babamın ırklarının farklı olması yüzünden ayrım görmem de farklı geliyordu,ama artık öyle değil.Beni sadece babamın kabul etmesi belki beni daha güçlendirdi,fakat yerine sadece kederi bıraktı...Babam öldükten sonra onun öldürüldüğü topraklara geri dönüyorum fakat okul okumaya.Babam öldükten sonra annemle yaşadım.Kendisi beni prensesler benzederdi ama bilmiyordu ki ben intikam almak için geri döndüm .Şimdiyse babamın öldürüldüğü topraklara adım basmış bulunmaktayım,bilirsiniz bir çok farklı ırk vardır:iblisler,kurtlar,periler ve melekler yani anlayacağınız üzere bu okulda ben bir hiçim çünkü iki kavgalı ırkın soyundan gelmek hiçliktir.Bu günlerde ailem tarafından baskı görmemem biraz tuhaf hissettiriyor.Sizde görmüşsünüzdür okuldaki kibirli kız ve grubunu işte onlar kurtlardır kendilerinin iblislerle anlaşmaları vardır yani kendileri korumada.Her neyse odamı bulsam iyi olacak...
Ne harikaki eski erkek arkadaşımla aynı odadayım.Kendisini yumruklamak isterdim fakat o bir iblis her an bana saldırabilir fakat ona tekme atmaktan çekinmem.kendisi egolu biridir açıkçası babamın onun öldürüldüğünü söyleyebilirim ama kanıtlayacak gücüm yok,zaten kanıtlasamda kimse bana inanmaz.İşte yürüyen egomuzda odaya girince her şey mükemmel oldu ne hoş?!