Skip to content

𝐌𝐞𝐤𝐭𝐮𝐩𝐥𝐚𝐫ı𝐦𝐝𝐚 𝐛𝐞𝐤𝐥𝐞𝐝𝐢𝐦 𝐬𝐞𝐧𝐢 /𝐜𝐡

Chapter 2 · 2 min read

𝐌𝐞𝐤𝐭𝐮𝐩𝐥𝐚𝐫ı𝐦𝐝𝐚 𝐛𝐞𝐤𝐥𝐞𝐝𝐢𝐦 𝐬𝐞𝐧𝐢 /𝐜𝐡

Chapter 2

𝙽𝚎𝚍𝚎𝚗 𝚢𝚊𝚙𝚝ı𝚗?

Hani abiler kardeşlerini korurdu?
Bana olan nefretini annemden neden çıkarttın?
Senin gözlerindeki öfke, babamın seninle geçirdiği günlerde beni yok etti, abi.
Benim annemin iftirası senin anneni yok etti, ama sen neden beni suçladın?

Neden onu öldürdün.
O sana ne yaptı ki?
Ya da ben sana ne yaptım.

Annemin sözleri babamın kulağında zehir oldu, ama senin annen için dökülen kan benim yüreğimde bir yara açtı.
Babamın ellerindeki kan, senin gözlerindeki nefrete dönüştü, abi.

Sadece senin havalı olduğunu düşünmüştüm. Seninle takılmak eğlenceliydi.
Senin babamın gözünde parladığını gördüğümde, benim yüreğim kıskançlıkla doldu.
Babamın lale bahçesinde senin adın yankılanırken, ben bir köşede unutulmuş bir çiçek gibi kaldım.

Bunların hepsi senin planının parçasıydı değil mi?
Seni suçlamak için laleleri kestim, ama bu beni daha yalnız bıraktı, abi.
Senin babamın gönlündeki yerini almak istedim, ama bunun yerine seni ittim.

Beni hor gör, bana vur.
Ama lütfen benden nefret etme.
Kardeşinim ben senin.
Kardeşler bir arada daha güçlüdür.
Biz babamın gölgesinde birlikte büyüdük, sen benim tek dayanağımdın, neden bunu unuttum?
Ben annemi öldürmeni affediyorum.
Sen de beni affet.

Kızıl güllerle sana geldim, ama ellerimdeki çiçekler annemin kanında soldu.

Sadece seni kıskandım.
Babamın lale bahçesini dağıtıp senin üstüne atmamam gerekiyordu, üzgünüm.
Senin babamın gönlünde parladığını gördüğümde, benim yüreğim karanlıkla doldu.
Babamın sevgisini kazanmak için seni ittim, ama bu beni daha çok yalnız bıraktı, abi.

Aslında biliyor musun.
Bir dedikodu duydum.
Annemin senin annen hakkında söylediklerini.
Annemin sözleri babamın kulağında bir iftira oldu, ama ben seni suçlamakta yanlış yaptım.

Senin annenin kanı, benim annemin sözleriyle döküldü, ama bu senin suçun değil miydi, abi?

Annem gibi olmak istemiyorum.
Annemin yaşadığı acılar, babamın ellerinde kaybolması beni korkutuyor.
Ben sadece senin kardeşin olmak istiyorum, senin nefretin değil, abi.

Lütfen affet beni.
Seni ittiğim için, laleleri kesip seni suçladığım için üzgünüm.
Kızıl güller elimde soldu, ama senin yanında bir kardeş olayım, abi.

İstersen yine çivili kırbaçla vur bana.
Ama benden nefret etme.
Hayatımda bana değer veren tek sen vardın.

Babam bizi görmezden, sen benim tek dayanağımdın, ama seni kaybettim mi, abi?
En azından öyle sanıyordum.
Senin gözlerinde annenin kanını gördüğümde, yüreğim parçalandı.

Ama annemi neden öldürdün?
Annemin cesedi kan çiçeklerin arasında yatıyor, ama sen mi suçlusun, yoksa babam mı, bilmiyorum.

Senin annenin acısı, benim annemin kanı ile birleşti, abi, neden bunu yaptın?

~ ???

Bölüm sonu 🦶🏿

(378 kelime)

End of chapter

0 comments

No comments on this chapter yet. Write the first one.