Skip to content

Eylül

Chapter 1 · 2 min read

Eylül

Chapter 1

1.Bölüm

Bu sabah yine annemle babamın bağırışmalarıyla uyandım. Babam işe gitmek için hazırlanıyordu. Ama ceketini bulamıyordu. Annem ceketi bulunca babam evden çıktı. Bende uyandım. Annem 'Günaydın güzel kızım elini yüzünü yıka kahvaltıya otur.' dedi. Yanağına öpücük kondurup kardeşim Emir'i uyandırmaya gittim. Sabahın verdiği o huysuzlukla 'Ablaa, çık odadan' dedi. Ama ben ablalık görevimi yapıp onu gıdıklamaya başladım. Çok ısrar edince bıraktım '5 dakikan var gelmezsen daha fazlasını yaparım' dedim ve kahvaltıya oturdum. Tam başlıyıcaktım annem 'Eylül banyoya!' dedi. Elimi yüzümü yıkadıktan sonra sonunda sofraya oturduk. 'Anne ne zaman dershaneye kaydolucam.' 'Kızım ben söyliyicem babana sen merak etme.' ' Anne bak vakit çok hızlı geçiyor zaten sınav stresi var. Acele et olur mu?' 'Tamam kızım tamam söyliyicem sen merak etme.' Kahvaltıdan sonra ben ders çalışmak için odama geçtim. Annemde işe gitmek için hazırlanmıştı. Sağlık ocağında çalışıyordu. Annem gidince odama geçip ders çalışmaya başladım. Emir' de dışarıda top oynamaya çıktı. Zaman baya hızlı geçmiş. Annemin Emir'e bağırmasını duyup odamdan çıktım. Noldu diyemeden annem 'Eylül niye bu çocuğu eve çağırmıyosun bak saat kaç olmuş.' dedi. 'Anne dalmışım kusura bakma.' 'İyi bak bu seferlik çok kızmıyorum ama dikkat et kardeşine dışarısı tehlikeli.' 'Tamam anne.' 'Baban gelmedi mi daha?' 'Yok annem gelmedi daha.' 'İyi ben yemek yapayım. Emir ne yemek istersin oğlum?' 'Sen bilirsin anne.' Bende hemen atıldım. 'Anne fırında tavuk yapar mısın?' 'Tamam kızım yaparım. Hadi siz geçin odanıza.' 'Olur mu anne bende yardım edicem sana yorulmuşsundur.' ' İyi hadi bakalım.' Sofraya kurduk ama babam hala gelmedi. Annem daha fazla beklemeyelim diye 'Siz yemeklerinizi yiyin ben babanıza bakıp geleyim.'dedi. Biz yemeğe başladık 10 dakika sonra annemle babam geldi. Babam biraz içmiş gibiydi. O yüzden annem kardeşime 'Yediysen odana geç.' dedi. Emir 10 yaşında küçük bir çocuk ama her şeyi anlayabilecek yaşta o yüzden sessizce odaya geçti. Annem babama kızmaya ve yine rızkımızı kumara mı yatırdın dmeeye başladı. Babam içtiği için anneme sinirlenmeye başladı. 'Yeter artık kadın sus' 'Yetmez kaç senedir bize neler çektiriyorsun, hiç mi utanmam yok senin.' 'Sus sus başım çatlıyor zaten.' 'Eylül yardım et kızım babanı odaya çıkaralım.' Babamı odaya çıkardıktan sonra sofrayı toplamaya başladık. 'Anne amcamlar yarın gelmiyicek mi?' 'Evet kızım yarın gelicekler.' 'Babam umarım amcamları böyle karşılamaz.' 'Yok kızım baban amcandan korkar biliyosun yarına düzelir.' 'Hadi sen git odana dersine çalış.' 'Tamam anne sanada iyi gecelerr.' Odamda biraz daha ders çalıştıktan sonra uyumaya hazırlandım. Emir 'Bakalım yarın nasıl bir gün olucak dedi.' İkimizde gülmeye başladık. Amcamı ve evin büyük çocuğu Kerem'i severim ama yengem Elvan ve küçük kızı Melis şeytanın vücut bulmuş halleri. Ailecek sevmeyiz. Birde teyzem Nermin ve kocası Şenol gelicek. Teyzemler burda yaşıyor. Amcamlar da Düzce'de yaşıyor. 'Emir ışığı söndürür müsün?' 'Off tamam abla.' 'İyi geceler Emir' 'İyi geceler abla.'

End of chapter

0 comments

No comments on this chapter yet. Write the first one.