Hep beraber binanın içine girdiler. Kadın girişteki güvenlikler ve sekreterle konuşmaya başladı. Çocuklar etrafa bakınmaya başladı. Gözleri köşede camın arkadasından bir kaç çocuğu izleyen, gözetmen olduğunu düşündükleri birileri vardı, 3 çocuğu bir süre sonra çıkarırken boyunlarına tıpkı kendilerinde bulunan kolyeye benzeyen şeyden taktıklarını gördü Nehir. Hemen boynundaki kolyeye benzeyen şeye uzandı ve çıkarmayı amaçlayarak sertçe çekti ama çıkmadı, Nehir'in vücuduna keskin, tanımsız bir ağrı girdi. Nehir sendeledi. Doğa hemen ona dengesini koruması için yardım etti. Yanlarına bir başka kadın ve 2 güvenlik görevlisi geldi. Kadın:
-Evet çocuklar ben Sophie, sizi buraya getiren profesör Scarlett 'in kardeşiyim. Bundan sonra burada kalacaksınız, merak etmeyin yakında alışırsınız şimdi size kalacağınız kata kadar eşlik edeceğim.
Dedi ve yürümeye başladı. Karan tereddüt ederek ilerledi.
İlk önce 2 kata çıktılar. Sophie:
-Şimdi size verilecek olan giysileri giyin, şurada giyinecek yer var, sırayla gidin.
dedi.
Sırayla giyindiler. Sonra onlara isimlerinin bulunduğu yaka kartları taktılar. Sonra bir çok çocuğun bulunduğu yatakhaneye gittiler. Yerleştiler. Akşam olunca yataklarına uzanıp neden burda olduklarını, bu kuruluşun neye hizmet ettiğini düşünüyorlardı, ancak kesin bir şey vardı. Burda bir daha istenmedikçe çıkamayacaklarıydı. Artık çıkış yoktu...