Eksik renk

İnsanların duygularını renkler olarak görebilen bir kız, hayatı boyunca herkesin etrafında farklı renkler görmüştür. Mutluluk sarı, öfke kırmızı, korku gri... Ama okula yeni gelen çocukta hiçbir renk yoktur. Sanki onun varlığı dünyanın içinden silinmiş gibidir. Çocuğun etrafını saran tek şey, anlam veremediği derin bir siyahtır. Kız ona baktığında bile çevresi soluklaşır, diğer insanların renkleri titrer ve bozulur. Zamanla kız, bu “eksik rengin” normal bir şey olmadığını fark eder. Çocuk yaklaştıkça gerçeklik de çatlamaya başlar; sanki onun yanında duran herkes biraz daha silinmeye başlıyordur. Bu kız onunla iyi anlaşamayacağını çoktan anlamıştı.