Efulim

Ben arkaya doğru gittikçe bana yaklaşıyordu. Sırtım kapıya değdi artık kaçacak yerim kalmadı. Bir kolunu soluma bir kolunu sağıma koydu artık tamamen onun kafesindeydim. Gözümün önüne gelen saçımı parmağıyla kulağımın arkasına ittirip. “Artık kaçacak yerin kalmadı”dedi. Boyum neredeyse göğsüne geliyordu. Bana bakabilmek için boynunu eğip öyle konuşuyordu. Beni etkisi altına almayı başarmıştı. “Senden kaçmıyordum ben”dedim. Dudağının sağ tarafı hafif kıvrıldı. Birden beklemediğim bir şey söyledi. “Evlenceksin benimle”