Skip to content

Devinim

Chapter 1 · 2 min read

Devinim

Chapter 1

YEŞİL TOMURCUK

" Hayat kimisine dümdüz ve engebesiz Kimisine ise boşluklarla dolu çamurlu bir yol..."

Bir yaz günü doğmuştun dedi annem ne de heyecanlıydık sabırsızlıkla bekliyorduk seni ve sen doğmuştun dünyalar bizim olmuştu.

o günden bugüne bugün benim doğum günümdü 18 e basmıştım bir yanım çok mutlu iken diğer yanım büyümenin verdiği acı tebessümü yansıtmıştı yüzüme ne kadarda garip değil mi büyüdüm diye sevinsem mi üzülsem mi bilemiyordum . geçen giden zaman geriye sadece birkaç parça anı bırakıyordu bundan 18 yıl önce yeşil tomurcuktum şimdi ise olgunlaşmış bir fidanım.

hayatım boyunca yaz ayrını hep çok sevmişimdir bana anlayamadığım bir şekilde hep mutluluğu anımsatmıştır. odamda karalama yapıyordum. bu yaz hep hayalini kurduğum resim atölyesinden mezun oluyordum üstelik gözde hocam benim karalamalarımdan yıl sonu sergisine koyacağını söylemişti bana. resim çizme konusunda çok yetenekli olduğumu söylüyordu bana sanırım biraz haklı ben hayatım boyunca karalama yapma konusunda hep bir devinim içerisindeydim biraz da hak ediyordum bu övgüleri.

aslında hep karalama yapmam biraz da ailemin bana olan baskısından kaynaklanıyordu

çok baskıcı bir ailem vardı ve bende tüm yaz evde oluyordum dışarısı onlara hep tehlikeli gelmiştir , sanırım bende bu baskılara karşı koyamadığım için artık alışmıştım. kendimi odama kapatıp asosyalleşmiştim. artık tek dostum yaptığım karalamalardı ellerim ağrıyana ,gözlerim bulanık bakmaya başlayana kadar karalama yapıyordum tek ilham kaynağım yağmurdu yaz yağmurları bende garip hisler uyandırıyordu Karadeniz de yaşamayı bende katlanılır kılan şey ise yağmurları seviyor oluşumdu sanırım.

sanırım artık bugünlük karalama işini bitirsem iyi olacak kalemi elimden bıraktığım sırada annem bana seslendi

'Yemek Hazıır dedi

akşam yemeğini yedikten sonra birazcık instagramda takılmak için telefonumu elime aldığımda instagramdan bir bildirimim gözüme çarptı , bir takip isteğim vardı oldukça şaşırmıştım çünkü benim öyle fazla bir takipçim yoktu ve bu istek beni oldukça hayrete düşürmüştü

sabahattininaliyesi adlı bir hesaptı ve şaşkınlığım daha da artmıştı çünkü bu kişi benim Sabahattin Ali hayranı olduğumu biliyor olmalıydı kimdi bu?

kafamda deli sorular dolaşıyordu isteği kabul edip etmeme konusunda kararsız olsam da ani bir kararla isteği kabul ettim ve bende ona istek attım sabırsızlıkla onunda kabul etmesini bekledim çünkü takip ettiklerine bakıp kim olduğunu bulmayı düşünüyordum...

End of chapter

0 comments

No comments on this chapter yet. Write the first one.