Damla

Melekler ağlayamaz. Şeytanlar merhamet edemez. Ve cennet ile cehennem arasında aşk, var olmasına bile izin verilmeyen en büyük günahtır. Serafiel, cennetin en sadık meleklerinden biridir. Kurallar onun için sadece emir değil, varoluşun temelidir. Ta ki kader onu, cehennemin en korkulan savaşçılarından Vael ile karşılaştırana kadar. İlk karşılaşmaları nefretle başlar. Fakat her yeni karşılaşma, onlara öğretilen gerçeklerin sandıkları kadar mutlak olmadığını gösterir. Düşman olarak tanıdıkları kişinin acısını, yalnızlığını ve sessizliğini gördükçe iki dünyanın arasındaki çizgi silinmeye başlar. Sonra imkânsız olan gerçekleşir. Serafiel ağlar. Gözünden süzülen tek bir damla, yere değil... Vael'in uzattığı eline düşer. O an, binlerce yıldır değişmeyen cennet ve cehennem düzeni çatlamaya başlar. Artık peşlerinde yalnızca melekler ya da şeytanlar değil, kendi kaderleri vardır. Çünkü o gözyaşı sadece yasak bir aşkın kanıtı değildir. İki dünyanın sakladığı, her şeyi değiştirebilir.