Skip to content

Daddy

Chapter 41 · 5 min read

Daddy

Chapter 41

Zaman geçiyordu, günler ,haftalar geçiyor ama hiç birşey değişmiyordu Namjoon ve Yoongi gördükleri uzun tedavinin ardından iyileşmişler işlerine geri dönmüşlerdi ama artık bu şirkette hiçbirşey eskisi gibi değildi

Namjoon için bu şirkette bulunmmak cehennem azabından farksızdı aslında tüm çalışanların ortak düşüncesi buydu

Yoongi içinse zaman sanki durmuştu mutsuzdu ve bunu her zerresinde hissediyordu yaşamak istemiyordu nefes almak bile artık onu yoruyordu

Üstelik Jimin gitmişti onlar hep kavga eder sonra barışırlardı Yoongi beklemişti yine öyle olmasını ummuştu ama öyle olmadı jimin onu bir kez bile aramadı Yoongi defalarca karşısına çıktı ama yüzüne bile bakmadı sanki Yoongi bu dünyada yaşamıyormuş,o hiç var olmamış gibi davranıyordu işte bu ölümden beterdi

Yoongi masasında oturmuş boş boş duvarı izlerken kapısı çaldı cevap vermedi aslında kimseyi görecek durumda değildi belki cevap alamazsa gelen her kimse çeker gider diye düşündü ama hangi dileği gerçek olmuştu da bu olacaktı ama kapısı açıldı

Namjoon içeri girdi öfkeyle "sen ne yapmaya çalışıyorsun" diye bağırdı

Yoongi ona bakmaya bile tenezzül etmeden " önce şu sesinin tonunu ayarla adamın canını sıkma"

" Hayır,ayarlamayacağım yeter artık bu güne kadar sen ne dediysen sorgulamadan yaptım, bir kez olsun emirlerine karşı gelmedim ama bu kabul edilemez"

" Yine ne saçmalıyorsun sen"

" Bu sabah tüm çalışanlara attığın mail bu saçmalıkta ne"

" Neden saçmalık olsun şirketimde çalışanlar arasında ilişki olmasını istemiyorum verimi düşürüyor açıkça yazdım araya okuyun işte"

" Sen delirdin,sen gerçekten normal değilsin hep mi böyleydin yoksa jimin'den..."

Yoongi yumruğunu masaya geçirdi "onun adını ağzına alma öldürürüm seni"

Namjoon Yoongi'nin gözlerinde gördüğü öfkeyle iliklerine kadar titirediğini hissetti "tamam, tamam sakin ol birşey demedim"

"Bak şirkette evli hatta çocuklu olanlar var herkesin ayrılmasını yoksa kovulacaklarını yazmışsın"

" Evet aynen öyle etrafımda çift görmek istemiyorum iki kişiyi bile yan yana görmeye tahammülüm yok"

"Sen sevgilinden ayrıldın diye herkesi ayıramazsın lütfen ben Jin'i seviyorum onsuz yaşayamam lütfen şu emrini geri çek yalvarırım"

"Merak etme Namjoon yaşarsın bende senin gibi düşünüyordum ama bak yaşıyorum, jimin olmadan nefes alamam sanmıştım ama alıyorum, yiyorum, içiyorum, uyuyorum yaşıyorum sende yaşarsın alışırsınız merak etme"

Yoongi ilk defa hislerini bu kadar açıkça dile getirmişti aslında bu konuşma ona iyi gelmişti şu anda kendini biraz olsun rahatlamış hissediyordu

Namjoon "bu yaşamak değil ki ,peki sana bir teklifim var Jimin'i sana geri getirsem bu emrini iptal eder misin?"

"O artık gitti geri gelmez gelse bile artık eskisi gibi olamayız"

"Sen orasını bana bırak onun seni ne kadar sevdiğini ben biliyorum öyle büyük aşklar hemen bitmez "

"Tamam git konuş jimin bana geri dönsün ne istersen kabul ediyorum"

Namjoon hızla odadan çıktı Jin kapıda onu bekliyor merakla ona bakıyordu" ne oldu "diye sordu

Namjoon "Jimin'le konuşmamız lazım o geri dönerse ne isterseniz yaparım "dedi

Jin başını öne eğdi "ama dönmez ki o kadar şey yaptık dönmedi Yoongi'ye çok sinirli hastanede ne olduysa o günden sonra öfkesi dahada arttı"

"Merak etme gelecek bir planım var "

Jin "aman sen plan yapma geçen sefer az kalsın ölüyordun bu sefer dövmez direk kafana sıkar"

"Denemeye değer ama önce Taehyung'u bulmam lazım "

"Aşkım lütfen yapma böyle ağlama artık tamam ne yapalım istifa ederiz "

Taehyung başını kaldırım jungkook'kun gözlerine baktı "istifa etmek mi bunu anlamını biliyorsun öldürürler bizi "dedi

Junkook" ben sen olmadan yaşayamam ki yoksa sadece Yoongi istiyor diye benden ayrılacak mısın?"

Bu sırada odaya Namjoon ve Jin girdi Jin "mailin etkisi değil mi şirkette her tarafta birileri ağlıyor" dedi

Namjoon" hadi toparlanın Bay Min ile görüştüm jimin ona dönerse bu emrini geri çekecek" dedi

Namjoon Taehyung'a dönüp "bu iş sana düşüyor jimin artık beni dinlemez banada kızgın ama seninle konuşur onu ara bir bahane uydur ve akşam size yemeğe davet bende Yoongi'yi getireceğim sonra onları evde başbaşa bırakıp kapıları üstlerinden kilitleyip gideceksiniz onlarda mecburen konuşup anlaşacaklar"

"Yada evi yakarlar "

Namjoon Taehyung'a "merak etme hiçbir şey olmayacak bana güvenin "dedi

"Adres burası efendim"

Jimin taksi şoförünün sesi ile kendine geldi

"Ah evet dalmışım kusura bakmayın teşekkür ederim" diyerek taksinin parasını ödeyip indi karşısındaki villaya baktı burayı Taehyung ve junkook evlenirken Yoongi onlara düğün hediyesi olarak vermişti ama şimdi şirket politikası diyerek ayrılmalarını mı istiyordu bu çok mantıksızdı deli adam dedi onda mantık ne gezer

Kapıyı çaldı Taehyung ve Jungkook kapıyı birlikte açmışlardı onlar çok güzel bir çift olmuşlardı jimin gülümsedi merhaba dedi

Taehyung" merhaba hoşgeldin ahh bizim için mi neden zahmet ettin sen gelsen yeterdi" dedi

Jimin "ne anlamadım" dedi

Taehyung jimin'in elinde tuttuğu paketi işaret etti jimin "evet dalmışım kusura bakma pasta almıştım "diyerek paketi uzattı

Taehyung paketi alıp mutfağa geçti" hadi sizde mesaya geçin "dedi

Junkook ve Jimin masaya geçtiklerinde Jimin dört servis olduğunu görüp" bir misafiriniz dahamı var" diye sordu

Junkook yutkundu Taehyung masaya otururken "evet bir arkadaşımız daha gelecek" dedi

Jimin "bakın eğer beni biriyle tanıştırmak için çağırdıysanız hiç zahmet etmeyin benim bir ilişki kaldıracak gücüm yok o gelmeden ben gideyim" dedi

Taehyung "ne alakası var canım bu evde birlikle ağırladığımız son misafirlerimiz

siz olacaksınız biliyorsun Bay Min ayrılmamızı istedi" dedi

Jimin "çok üzgünüm keşke yapabileceğim birşey olsa ama elimden birşey gelmezki"

Junkook "aslında gelir" dedi Taehyung "hayır sus" dedi ama junkook "sevgilim herşeyi bilmeye hakkı var müsade et anlatayım" dedi

Jimin "neler oluyor yine" dedi

Junkook "Bay Min ile konuşursan yani sen ondan rica edersen bu fikrinden vazgeçer bunu bizim için yapar mısın?"

Jimin beklenti ile kendisine bakan gözlere daha fazla dayanamayıp "tamam yarın arar konuşurum umarım faydası olur" dedi

Junkook "kesin olur ama en başından herşeyi konuşun tamam mı?" Dediğinde kapı çaldı

Junkook kalkıp kapıyı açmaya gittiğinde Taehyung "belkide yarına kadar beklememize gerek kalmaz bu geçe bu iş biter" dedi

Jimin" nasıl yani ne demek istiyorsun" dediğinde içeri elinde pahalı bir şarap şişesi ve bir buket çiçekle Yoongi girdi

Taehyung hemen ayağa kalkıp "hoşgeldiniz Bay Min" dedi

Yoongi çiçeği ve şarabı Taehyung'a uzatıp "davetiniz için teşekkür ederim" dedi

Junkook buyurun lütfen diyerek masayı işaret etti Yoongi jimin'in karşısına kendine gösterilen yere oturdu jimin başını kaldırıp ona bakmamıştı bile

Taehyung yemekleri servis ederken masada ölüm sessizliği vardı jungkook sessizliği bozabilmek umuduyla " geldiğiniz için çok teşekkür ederiz bu evdeki ilk ve son misafirlerimiz siz olacaksınız" dedi

Jimin" belkide böylesi daha iyi olur istifa edip başka bir şehre, belkide ülkeye gidersiniz sıfırdan başlarsınız"

Taehyung "hayır sen yanlış anladın biz istifa etmeyeceğiz boşanacağız"

Jimin" ama neden siz birbirinizi çok seviyorsunuz "dedi

Yoongi "ne var bunda sadece biribirini sevmeyenlermi ayrılır, insanlar bazen çok severkende ayrılabiliyorlar" dedi

End of chapter

4 comments