Bir çocuk görüyorum ilerde köşe başında.
Bir ağlama sesi yükselmiş inletiyor arşıda.
Açılmış gökyüzünde küçük küçük delikler.
Yağmurlar boşanıyor toprağa bir hışımla.
Köşe başında bir çocuk ağlıyor elleri yüzünde.
Koca bir dert seli akıyor minicik gözünden.
Nedir derdin çocuk, nedir seni ağlatan hüzünler?
Neden gülmesi gerekirken, yaşlar akıyor gözünden?
Neyin var çocuk nedir seni bu kadar yoran?
Senin yükün ne ki bu dünyada çekemiyorsun?
Söylesene nedir bu yüzündeki sebepsiz boran?
Bir türlü güneşin doğmasına izin veremiyorsun.
Yapma çocuk hırpalama bu kadar hiç kendini.
Bırak kendini, hadi bırak dünyaya derdini,
Dünya bu zorbalar zorbası ona göğüs gerilir mi?
Hem kim kazanmış ki bugüne dek dünya cengini?
Bu gökte mi sana ağlıyor söylesene ne çektin?
Bu kurak topraklara, sulanacak ne ektin?
Toprağa verdiğin neydi, rahmeti gökten geliyor?
Söylesene çocuk bu toprağa nasıl bir dert ektin?
Çocuk görüyorum seni sende farklı bir haslet var
Gönlünde koca bir güneş, gözünde durmak bilmeyen bir pınar,
Ayakların altına serili dünya desenli halılar
Başının üstünde seni gölgeleyen koca bir çınar
Bir şey var çocuk, bakıpta göremediğim başka bir şey var.
Bir yanında rahmet, bereket kaynağı yağmurlar,
Diğer yanında ateşler, lavlar ve yangınlar
Bir şey var çocuk, görüpte anlayamadığım başka bir şey var.
Tufan Aslan
