Bulantı

Kötü sonla biten bir romanın, İntihar etmiş karakteri gibiyim... Ben unutulmuş bir şeyim, Sesim ölü yaprak hışırtısından farksızdır, Bir kuşun ölüm feryadıdır, Bir geminin batma sesidir, Sesim yaşamak zorunda olmanın çaresizliğinde gizlidir, Sokaklarda, Evlerin karanlık pencerelerinde, Okyanusların dibinde, Batmış bir geminin içinde, Bir iskeletin boş göğüs kafesinde gizlidir.... Yaşamayı sürdüremeyişimin izleri gizlidir her bir köşede.. Ben hangi boğuk çığlığın duyulamayışıyım!?....