BOYA

Bir tabloya bakarken tanıştım onunla. Önce sesini tanıdım, sonra susuşunu. Adını bilmeden önce düşüncelerini öğrendim. Ve fark etmeden, yıllardır kaçtığım şeyle yüz yüze geldim: Kendimle. Renklerin arasında saklanan hikâyeleri anlamaya çalışırken, kendi karanlığımın içinde kaybolduğumu fark ettim. Çünkü bazı insanlar size yeni bir yol göstermez; zaten yürümekte olduğunuz yolu görünür kılar. Bu, bir aşk hikâyesi değil. Bu, kaybolmanın, susmanın, beklemenin ve insanın kendi ruhunda bıraktığı izleri takip etmesinin hikâyesi. Ve bazen en derin yaralar, hiç dokunulmamış gibi görünen yerlerde saklıdır.