Aşka inanmazdım ta ki yaşayana kadar...
- Odamda oyun oynarken annem ''Kızım gel yemek hazır diye seslenmeye başladı.'' Yemeğe gitmek istemiyordum çünkü hep bilgisayardasın diye laf ediceklerdi ve bunu biliyordum.Yemek için mutfağa geldim ve odamda yemeğimi yesem olmazmı diye anneme sordum.Tabikide hayır dedi biliyordum ama şansımı denemiştim. Mecburen minnacık olan yuvarlak masamıza yemek yemek için oturdum.Yemeğimi yer yemez odama doğru koşturdum o sırada bir anda elektrikler kesildi.İçimden aman ne güzel birde bu eksikti demi diye bağırmak geldi ama yapamadım, yapamazdım.Zaten yarın üniversiteye başlıcaktım ve oyun oynucak zamanım azalcaktı bu yüzden mutsuzdum.Elektrik tam 1 saat sonra geldi ve o bir saat bana işkence gibiydi.Sonunda bilgisayara gittim ama saate baktığımda 22.00 yazısını görünce üzüldüm yarın üniversite var bu yüzden annem erken uyumamı max gece 12'ye kadar bakma iznim olduğunu söyledi.Normalde gece 3 veya 4 te yatardım o yüzden bu zor gelecekti.Gittiğim üniversite çok prestijliydi ve o kadarda pahalıydı.Derslerimde iyi değildim oyuzden özele gidiyordum ama burası çok kaliteliydi. Sonunda forma giyinmicektim oyuzden bi yandanda azda olsa mutluydum.Gece 12 ye kadar oyun oynadım ve sonra mışıl mışıl güzelce uyudum.
- Sabah 7 de uyandım bu bir ilkti erken uyanmazdım normalde ama uyandım.Üniversite saat 8 deydi yani sabah seansıydı.Makyaj yapmadığımdam kolayca işim bitmişti saçımı düzleştirdim ve çıktım.okul bize yakında 10 dakikaydı araba ile oyuzden yetişiceğime emindim.Üniversiteye başladım diye herkes sevinirken ben eve gitsemde ne oynasam diye düşünüyordum ve bence bu bana göre normaldi.Sınıfımı aradım ve sonunda bulmayı başardım bu benim için 1 başarım olarak klasörüme kaydedildi. İlk başarımımdı. Acaba ben çok mu oyun oynuyorum diye düşündüm ve fark etmemiştim ama ders başlıyodu hemen yer buldum ve tek oturuyordum lakin bir anda bir çocuk yanıma geldi.Yanıma oturup oturamayacağını sordu ama red edemiyeceğimden olur otur demem gerekti.Çocuk çok samimi ve kalbimi doldurmuştu yakışıklı değildi çok ama ginede bana çok samimi geldi.Çocuk bir anda benle sohbet etmeye başladı ve ismimi sordu.Bende ismimi ona söyledim ''İsmim Arya'' diye bir cevap verdim çocuğa. çocukta kendi ismini söyledi ismi Ayberkmiş ve bu üniversiteyi bursla kazanmış.(aman ne kadarda akıllı. :D)İlk kez biriyle hödük gibi konuşmadan sohbet ettim bu da bir yeni başarım demek 2 başarımım oldu ama bu en büyüğüydü bence. Çocuk çok samimi,tatlı,kafa dengi biriydi ve onun her sesi kalbimde yankı ediyordu.Bir anda bana noluyo diye bakındım ama anlayamadım anlamakta istemiyordum.Çocuk bana açık kahverengi gözleriyle parıl parıl bakıyordu ve bu benim içimi gerçekten ısıttı.Mutluydum ve hoca geldi tanışmayla uğraşmadı oyuzden mutluydum sadece kendini tanıttı ve tenefüs zili çaldı çocuk arkadaş bulmuştu bile ve onların yanına gitti gitmek istedim ama konuşamıcağımı biliyordum.Okul bitti eve sonunda gelmiştim.(Bence güzel ama kısa oldu yarın daha uzun şekilde 2. bölümü atcam canlarım)