Aşk mektupları

Herkezle aram bozulmuştu ailemle bile ailem beni evden atmıştı o günden sonra başıma gelmeyenler kalmamıştı hic bi şekilde iş bulamamıştım. Bir sabah kalktım gene iş aramaya cıkmıkmıştım yolda elinde kagıtlarla dolu bi cocukla carpışmıştım gözlerinin rengine baka kalmıştım ilk defa birinin gözleri o kadar cok beni etkilemişti o an herşeyi unutmuştum donup kalmıştım sadece özür dilerim özür dilerim karşımda konuşmaya başladı sesi kulaklarımda tekrarladı adeta oda benden etikelnmiş gibiydi bu hattamı nasıl telafi ede bilirim diyip direk kolumdan tutup kenara cekip konuşmaya başlamıştı bi Cafeye gecip konuşmaya başladık ca birbirimizden daha da cok etkileniyoduk konuşmaya kendimizi o kadar cok kaptırmışız ki birbirmize isimlerimizi bile söylemeyi unutmuştuk en son masadan kalktıktan ve vedalaştıktan sonra ben tam giderken rüyaa diye bagırdı arkamı döndüm ve baktım acaba isminiz rüyamı dedi ismimi nerden ögrendin demeye başlarken o kadar güzelsiniz ki rüya gibi demişti isminiz icime dogdu acaba dogru mu bildim diye sordu gülümsedim evet sizin isminiz nedir dedim bu güzel rüyanın yanında benim ismimde mert olabilir anca demişti tekrar gülümsedim ve yaptığı iltifatlar karşısında sadece utanıp kalmıştım Part2 tutarsa öyle yazmayı düşünüyorumm umarım begenirsiniz hikayemii ❤️