Chapter 2

Adam bana senin babanım dediği an zaten ödüm bokuma karışmıştı tepki veremedim ve panikten ellerimi yumruk yapmıştım ve açamıyorum. Metin abim bana dönerek "abicim iyimisin" demişti,sinirli bi şekilde ona"benim babam ve 2 abimi vardı bi ailem vardı niye benden sakladın he!neden çok mu mutluydun ben babasızken bide yetim verseydin tam sıksaydın!gerçekten mal olan bir daha akıllanmıyormuş"bunlatu dedim ve ağlayarak çıktım,hayat acımasız ama abim bide bunu bana bilerek yapmış böyle şey görmedim ya .Binadan çıkıp yakındaki bi parka gidip oturdum overtinghledim hayatı sorguladım abimin bana yaşattığı acınası hayatı düşündüm çok ağladım. Tam kalkacaktım ki iki adam benim yanıma gelip "kız sen ne güzelsin, tam akşam geçirmelik"onkara karşılık vercekken beni kaçıran o adamdan biri geldi ve adamlara"uza lan burdan pezevenk!"adamlarda"yiyosa gel saldır sanki kız senin"beni kaçıran "o benim kardeşim uğraştırmayın beni buradan siktir olup gidin silmişim siktiğim" sonra beni kaçıran cebinden silah çıkarıp "yiyorsa gelin "adamlara silahı gösterdiği an adamlar ayaklarına götünün vura vura gittiler beni kaçıran ama artık abim bana dönüp"artık abin olduğumu kanıtladım bence" bende "bencede ,ilk defa beni bu kadar koruyan biri olduğu da bana"Metin seni korumuyomu"bende ona" o ismi bir daha azına alma yada benden uzak biyer de söyle" ama bunları söylediğime gerçekten bişman oldum sanki küfür etmişim gibi .Bi anda farkına vardım onu takip ettiğimi unutmuşum beni kaçırdığı arabanın yanına gelmiştik .Arabaya bindik ve onların evine gittik ama gördüğüm şey hiç güzel değildi.