Evden çıkmış arabayla dağın tepesindeki müzeye gidiyorduk. Arkadaşım sulli, ben ve abim onur...
Reşit değildik fakat abim çok iyi araba sürüyordu.
Müze beklediğimizden küçük çıkmıştı. Aslında biz müzeye antika yani eski, gizemli olduğu için gitmiştik. Adrenalin istiyorduk.
Müzeye varmıştık ve arabadan çıktık. Müzeye girmeye çalıştığımızda güvenlik bizim daha küçük olduğumuzu, veli siz girmeyeceğim izin söylemişti. Biz o kadar yolu boşuna mı gelmiştik?
Arabaya giderken çok sinirliydik. Bir anda Sulli'nin gözleri parladı. (Bu arada bu kitap rüyamdan esinlenerek yazılmıştır yani bu ismi ben değil rüyam seçti ne alakaysa) Ne olduğunu sorduğumda gizli bir yol bildiğini söyledi. Bu fikir çok mantıklıydı.
Galiba sulli buraya gelmeden önce burayı son karıncasına kadar araştırmıştı.
Fakat birşeyi araştırmayı unutmuştu....
Buraya girenlerin çıktığı görülmemişti ve yılda sadece 1 kişinin dışarı çıktığı görülüyordu.........
