Eve gittiğimde hiç beklemediğim bir manzarayla karşılaştım. Lee koltukta oturmuş televizyon izliyordu. Evde onun dışında kimse yoktu.
+Sen ne alaka ya?
-bizim eve geldiğinde böyle dememiştim.
+Neyse. Aç mısın?
-yok. Saol.
Karşı koltuğa oturduktan sonra konuşmaya devam ettim.
+Luke'nin ameliyat olacağını biliyor muydun?
-ne ameliyatı!?
Ona söylemem doğru oldu mu acaba..
+Bilmiyorum. Yemek yemeye gittim, dönerken bir adamla konuşuyordu. Oradan duydum.
Biraz düşündü.
-karışmayalım bence. Kendisi yakında açıklar herhalde.
Bu sefer çok ciddi görünüyordu. Birkaç gündür arkadaşız fakat gerçekten iyi anlaşıyoruz. Birbirimiz hakkında endişelenmemiz çok normal.
Söylediğini anlayışla karşıladım. Bence de onun özel hayatına karışmamalıyız. Zaten isterse söyler.
Konuyu değiştirmeye çalıştım.
+Abin hakkında söylediğin şey..
-ne? Ne söyledim?
+üvey abin olduğunu işte. Hani anlatacaktın?
-o bizim evdeyken geçerli. Şuan anlatmam.
Bahane üretiyor..
+anlatmazsan anlatma! Umrumda bile değil!
Tam kalkıp mutfağa gidecekken konuşmaya başladı.
-tamam ya. Gitme. Anlatıyorum.
Tekrar koltuğa oturdum ve anlatmasını beklemeye başladım.
-annem ve babamın doğal yollarla öldüğünü düşünüyordum. Ama öyle değilmiş.
Sözünü kesmeden dikkatle dinliyordum.
-annemler öldükten sonra bu aile beni evlatlık aldı. Küçüklüğümden beri onların gerçek ailem olduğunu sanardım. Ama birkaç ay önce belgeler buldum. Sonra da konuşmalarını duydum..
Ailesi sandığı kişilerin gerçek ailesi olmadığını öğrenmesi onu etkilemiş olmalı..
-öyle işte. Şimdi de kendi kendime ailemin katilini bulmaya çalışıyorum.
+Sana yardım edebiliriz.
-sen ve Luke? İki aptal!? Güldürme beni!
+Aptal falan değiliz. Belki işe yaramayız ama tek başına hareket etmeden daha iyi. Desteğe ihtiyacın olduğunu düşünmüyor musun?
Biraz durdu.
-öyle sanırım.. tamam o zaman. Annen bu gece eve gelmeyecekse, Luke'yi davet edelim.
Annemi arayıp gelmeyeceğini öğrendikten sonra Luke'yi aradık. Onun gelmesini beklerken içecek bir şeyler hazırladım, lazım olur diye annemin odasından defter ve kalem getirdim. Luke geldiğinde, salondaki orta sehpada oturuyorduk.
-Ne yapıyorsunuz?
Dedi ayakkabılarını çıkarırken. Kapıyı kapatıp içeri girdi
+Lee'nin gizemli olayını çözeceğiz.
-ne gizemi ya!? Saçma sapan işlerinize ortak etmeyin beni!
Tam konuşacakken Lee araya girdi
-Olayı öğrendikten sonra bana özür dilemek zorundasın. Bu asla saçma bir olay değil.