Ambulans sirenleri İstanbulun nemli gecesinde yankılanırken Elif acil ameliyata aldılar. Hastane koridoru adeta bi barut fıçısına dönmüştü.Devran ve adamları hastanenin kapıdının önünde nöbet tutarken, Çınar ameliyathanenin önünde duvarı yumruklayarak kenarda bekliyordu.
Tam o sırada Kgibi, hiç bişi olmamış gibi, yüzsüzce ve yanında 2 korumasıyla hastane koridorunda belirir. Amacı polis gelmeden önce durumu kontrol etmek ve Çınarı son kez tahrik edip aklıyla oynamaktı. Ameliyathane camının yanına sokulup, içeride yaşam mücadelesi veren Elife bakar.
Çınara dönüp tekinsiz bi gülümsemeyle kulağına fısırdadı
Karan:Ne yazık... Kız senin yüzünden gidici Çınar.
Çınar:Karan s*ktir git seni burda gebertmeyim.
Çınarın son şartelde o an attı. Yıllardır bastırdığı o tehlikeli canavar o an dışarı fırladı.
Çınar Kara'nın boğazına yapışır ve duvara sertçe vurur Karanı. Korumalar silahlara yöneldi ama Devranın adamları anında arkalarından yaklaşıp kafalarına silah dayadı.
Çınar,Karanın yüzünü, çenesine ve kaburgalarını ezene kadar dövmeye başlar ama Devran çınarın kolundan tutup kulağına şöyle fısırdadı
Devran:Çınarım bak elini kana bulama.
Çınar:Abi sevdiğim kızı öldürüyordu ama bu şerefsiz nasıl dövmeyim.
Sonra Çınar Karani yere fırlatır.
Çınar Karanın yakasından tutup
Çınar:Ona bişi olursa seni bu şehire diri diri gömerim!
Güvenlik ve polis girmeseydi Karan Çınarın kurtalarılmicak bi hale benziyordu.