Gözlerimi yine açtım ama neye ve niye açtım bende bilmiyorum.Bu hayatta neden verım onuda bilmiyorum.Sadece nefes alıyorum çünkü başka birşey yapamıyorum.Gözümü bile hareket ettirmek zor gelirken sadece hemşirenin gelmesini bekliyorum.
10.800 saniye uyanalı 3 saat oldu ama hala hemşire yok.Belkide beni hareket ettirmeye çalışyorlar ama yapabilir misin diye sormuyorlar.Hayat bu kadar acımasız tüm hayatım elimden gitmişken benden hayat belirtisi bekliyorlar ama ben ölmek istiyorum.belkide sırf bunun için hareket edevilirim aslında çalışmayan bacaklarıma inat.
Veee ben uyanalı 6 saat oldu ve sonunda bir hemşire kapımı çaldı.
"Gel"
Sesim zayıf ve güçsüzdü ama bacaklarımdan iyiydi.Hemşire içeri girdi beni düm düz yataken görünce hemen tüm neşesiyle konuştu.
"Aaa uyandın mı niye düğmeye basmadın!"
Sence neden olabilir tabiikide sizi!!
"Eğer ayağa kalkarsam intihar ederim de o yüzden."
Hemşire derince yutkundu ve modunun düştüğünü görmemem için arkasını döndü.
"Hadi ama öyle deme bu gün mutlu bir gün!"
Dediğinde sırıttım.
"Neden beni öldürüyor musunuz!"
Dediğimde hemen lafa girdi.
"Hayır bu gün doktorun değişecek belki o sana yardımcı olur."
Kaşlarım hemen çatıldı yeni doktormu hadı ama bu dördüncü oldu.
"Yeni doktor ne alaka?"
"Diğeri emekli oldu yaşlı biriydi zaten.Bu doktor bayağı yakışıklı."
Dediğinde kaşlarım havaya kalktı.
"Onu gördün mü?"
Diye sorduğum da kafasını onaylar bicimde salladı.
"Evet,hatta birazdan yanına gelcek.Hazır mısın?'
"Ne!Daha makyaj yapnadım gelemeeezz."
Deyip kadınla dalga geçtiğim de kaşları çatıldı ve hiç bir şey demedi.Sadece yatağımı kaldırıp gitti.
Kalkar kalkmaz saate baktım.Saat 8.50'ydi doktor 9.00'da geliyordu yani daha vardı.Bende başka bir şey yapamadığım için sadece saniye saydım her zamanki gibi...
Saat 9.00 olmuştu birazdan gelirdi büyük ihtimalle
dememle odaya ilk adım atıldı.