"Hadi ama bu sesler de ne?" Silah sesleriyle uyanmak çok alışık olduğum bir şey değil açıkçası. Uykulu adımlarla balkona doğru yürümeye başladım. Arada halıya takılıp tökezliyordum canımı acıtsana merak ediyordum dışarda ne olduğunu. Sanki birinden kaçıyormuşum gibi balkonun kapısını yavaşça açtım. Silah sesleri durmuş , sadece homurdanma sesleri geliyordu. Dikkatlice aşağı eğilip baktım. Parmak ucumda durduğumdandır ki başım döndü ve geri çekildim. Net göremesem de en az beş polis arabası vardı. Acaba neden ordalar? Kaçak biri mi var? bedenimi yavaş yavaş korku sararken kapımın yumruklandığını duydum. Kapının arkasındaki her kimse acelesi vardı belli ki. Polislere kafamı çevirip baktım onlara bağırıp yardım mı istemeliydim acaba? Kapıya yürümeye başladım. Ayaklarım korkudan uyuşmuş, adımlarım beni geri götürüyor gibiydi.
Delikten baktığımda karanlıktı ama bu lambanın yanmamasından değil birinin deliği kapatmasından kaynaklanıyordu. Evet vaz geçip balkondan yardım istemek için arkamı dönüp bir adım atacakken bir fısıltı duydum "Kapıyı açmazsan senin de sonun onlar gibi olacak küçük bayan!" Sesini boğazından çıkardığı için sesi anlaşılmıyordu. Çok korkuyordum kapımda bir suçlu var ve benden yardım istiyor öyle mi!?Ellerim titriyordu. Ayaklarım tutmadığı için yere düştüm. Beklesem gider mi acaba? bunları düşünürken o boğuk ses bir daha yükseldi "Bak kendini akıllı sanıyorsan yanılıyorsun senin orda olduğunu biliyorum aç kapıyı yoksa kırarım sabrım tükeniyor!" Açmaktan başka bir seçenek yoktu aşağı atlasam 7. kattayım ve yaşama ihtimalim yok , yardım istedim ve geldiler diyene kadar bu manyak kapıyı kırar ve içeri girer. Evet kapının kilidini açmaya başladım. kapının ardından gülme sesleri geldi Bu katil beni yola getirdi diye bir de gülüyor mu? Kendimi toparlayıp kapıyı açtım. Karşımda duran adam iri yarı 1.85 boylarında , insanların yargısıyla orta kilolardaydı. Gözleri yeşili andırıyordu. Yüzünü tam olarak çıkaramıyordum yüzünün neredeyse yarısını kaplayan koyu kahverengi gür saçları buna izin vermiyordu. Evet cidden yakışıklıydı ve gözlerine bakmaktan kendimi alamıyordum. Kendimi kontrol altına alarak gözlerimi aşağı kaydırdım. Ne! Ben yanlış görüyor olmalıyım! Adamın elinde kocaman bir bıçak vardı ve kan damlıyor! korkudan ne yapacağımı bilemeyip geriye bir kaç adım attım. manyak fark etmiş olacak ki hemen başka bir yere fırlattı. beni beklemediğim bir yumuşaklıkla geriye çekti kapıyı kapattı ve üstümüze kilitledi.