Skip to content

𝑺𝒂𝒖𝒅𝒂𝒅𝒆🤍

Chapter 1 · 3 min read

𝑺𝒂𝒖𝒅𝒂𝒅𝒆🤍

Chapter 1

Küçük Aleda hastene pencerisinden dışarı bakarken kapı çalındı gelenin kim olduğunu öğrenmek için gözlerini pencereden çekip kapıya odaklandı gelen abisiydi ,abisini gördüğü gibi gülümsedi abisi gözleriyle ellini gösterdi küçük kız absini elinde ki ayıcığı görünce gülsemesi daha da büyüdü abi'sinden ayıcığı alır almaz incelemeye başladı

"Abicim oyuncağımı Barlasada gösterebilir miyim? "

Abisi devam etti "tabii miniğim ama çok yorma kendini " Aleda oyıncagı aldığı gibi odadan fırladı.

Barlasın odasına gittiğinde Barlasın oda da tek olduğunu gördü

" Barlas bak yeni ayıcık almış abim bana beraber oynıyalım mı?"

Barlas devam etti

" Aleda sence biz ölcek miyiz "

Aleda devam etti

" Ölürsek te beraber cennete gideriz değil mi? "

Barlas devam etti

"Senden orda bile kurtulamıycam yani "

Gülüşme seslerı odayı doldurdu

Aleda devam etti

"Benden asla kurtulamıycan değil mi benden kurtulmak istemezsin değil mi? "

Barlas devam etti

"Aleda ayıcık getirmiştin hadi oynıyalım"

🖤(günümüz- Aleda)

Sabah uyanıp rutin işlerimi halledip aşağı indim kahvaltı Soofrasnın boş olduğunu gördüm yardımcımız Hülya ablaya Annem nerde diye sorunca dün gece yıne babamla kavga etiğini ve sabah erkenden ikisinin de çıktığını söyledi alısıktım zaten bu seneryo ya hemen telefonumu alıp İzem ı aradım ikinci çalışta açıldı telefon

A:Alo İzem i'm gunaydin

I:Gunayydın napıyon

A:Şey naptığımı boşverde ben yeni bişeyler buldum bize gel

I: knk ya yine boş bi bilgiyse

A:hayır bu sefer doğru hatta nerde olduğunu biliyorum neyse sen gelde konuşuruz

I: tamam yarım saat sonra ordayım

Yarım saat sonra;

I:sen yine tüm gece uyımuyıp bişeyler mı bulmaya çalıştın

A: evet ama bu sefer boşa değil

I:ne buldun peki

A: bı instegram hesabı yanı Barlasın küçüken bı lakabı vardı bizimkiler ona süt çocuğu derlerdı bu sayfanın adıda @sütcocugu34 istanbul plakası

I:yani bulduk mu şimdi

A:bulduk... 10 yıl sonunda bulduk.

Hayatın sizi nereye götüreceğini bilemezsiniz hatta tahmin bile edemesenız sız ne kadar ileriye dönük planlar yaparsanız yapın hayat bı şekilde bozar..

Ben Aleda yıllardır çocukluğunu bulmaya çalışan bı kız

Peki bulabilecek miyim? Ya da ya hiç kaybetmemişsem? Belirsizlikler boğar insanı..

Dün İzemle konuştuktan sonra Paris e hemmen bı bilet bulduk yıllardır bu anı beklıyordum peki şimdi neden korkuyordum onun benı istememesi mi yoksa beni hatırlamaması mı hangısi daha kötüydü?

Pilotun teşekür duyurusundan sonra uçaktan indim İzem benle gelmeyi her nekadar istesede tek gitmenin daha doğru olduğunu düşünüyorum

Annemlerin haberi bile yoktu sahi olsa ne yazar orda tek başına napıcan mı diyeceklerdi bana yoksa nasıl mı gıdıcen diyeceklerdi ben cevaplı yayım hiçbirini koca bı hiç abimin ölümünden sonra sankı annemıde ve babamıda kaybetım abimin ölümünü bı türlü kabulenemediler hem kendileri nı yıpratılar hem benı abimın ölümünden sonra en değerli şeylerimi kaybettim ben eski hayatımı annemi babamı ve onu 10 yıldır aradığım adamı Barlası hepsini kaybettim

Bunda 8 yıl önce Barlası aradığımı duyan babam kıyameti kopartı adeta nedenini hala anlayamıyorum ama evde ne zaman Barlas ve ailesinin konusu açılsa babam çıldırıyordu ama ben yemin etmiştim ben bulıcaktım hem Barlası hem çocukluğumu hemde babamın bu gereksiz öfkesinin nedenini elimde tuttuğum adres yazılı kağıdı taksiciye verip yarım Fransız camla buraya gitmek istediğimi söyleyip ücreti uzatım 40 dk sonra orda olacagımızı söyledi taksici yine gerildim sonuç olarak benı neyin beklediğini bılmıyordum..

End of chapter

0 comments

No comments on this chapter yet. Write the first one.